Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΛΟΓΟΣ

2010-09-22T05:01:00.000-07:00

ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ

2010-02-23T01:05:00.000-08:00

Ήταν ιερέας στη Μαγνησία της Μικράς Ασίας. Η ζωή του ήταν μια συνεχής υπηρεσία αφοσίωσης στον Χριστό και αγάπης προς τον πλησίον. Όταν το 198 ο Σεπτίμιος Σεβήρος εξαπέλυσε διωγμό κατά των Χριστιανών, ο έπαρχος Λουκιανός έφερε μπροστά του το Χαράλαμπο και τον απείλησε ότι θα τον βασάνιζε πολύ σκληρά, για να αρνηθεί τον Χριστό.
Ο γέροντας ιερέας χαμογέλασε και απάντησε: «Εμείς οι χριστιανοί είμαστε εξοικειμένοι με τους αγώνες και τους πολέμους, όπως οι γενναίοι στρατιώτες δεν επιθυμούν τον ήσυχο θάνατο στο κρεβάτι, αλλά τον δοξασμένο της μάχης. Σε μένα υπάρχουν τα γηρατειά, αλλά να μάθετε καλά ότι στους δικούς μας αγώνες το παν είναι η ψυχή, η αποφασιστικότητα, η αυταπάρνηση. Αυτά δεν πέφτουν με την ηλικία, αλλά μένουν πάντα ανθηρά και νέα. Αμφιβάλλεις, έπαρχε; Δοκίμασε. Και θα δεις ότι με τη χάρη του Κυρίου μου Ιησού Χριστού θα κουραστούν όλοι οι ακμαίοι δήμιοί σου, χωρίς ο ιερέας Χαράλαμπος να ζητήσει την επιείκειά σου».

Εκνευρισμένος από τα λόγια αυτά ο έπαρχος, διατάζει και τον γδέρνουν ζωντανό. Αυτός, όμως, αντί να σπαράζει από τον πόνο δοξολογούσε τον Θεό για την αντοχή που του έδινε. Τότε πολλοί δήμιοι, που έβλεπαν αυτό το θαύμα, πίστεψαν στον Χριστό. Φοβισμένος ο έπαρχος τον άφησε ελεύθερο. Αργότερα ο ίδιος ο Σεβήρος, μη μπορώντας να τα βγάλει πέρα μαζί του, τον αποκεφάλισε σε ηλικία 113 ετών.

2010-02-18T23:35:00.000-08:00

"Οι Χαιρετισμοί της Παναγίας"

Απολυτίκιον

Το προσταχθέν μυστικώς λαβών έν γνώσει,
εν τή σκηνή του Ιωσήφ σπουδή επέστη,
ο ασώματος λέγων τή Απειρογάμω.
Ο κλίνας τή καταβάσει τους ουρανούς,
χωρείται αναλλοιώτως όλος εν σοι·
ον καί βλέπων εν μήτρα σου,
λαβόντα δούλου μορφήν,
εξίσταμαι κραυγάζειν σοι·
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Άγγελος πρωτοστάτης, ουρανόθεν επέμφθη,
ειπείν τή Θεοτόκω το Χαίρε· (εκ γ')
καί συν τή ασωμάτω φωνή, σωματούμενόν σε
θεωρών Κύριε, εξίστατο καί ίστατο, κραυγάζων
πρός αυτήν τοιαύτα·
χαίρε δι ης η χαρά εκλάμψει
χαίρε δι' ης η αρά εκλείψει
χαίρε του πεσόντος Αδάμ η ανάκλησις
χαίρε των δακρύων της Εύας η λύτρωσις
χαίρε ύψος δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς
χαίρε βάθος δυσθεώρητον καί Αγγέλων οφθαλμοίς
χαίρε ότι υπάρχεις Βασιλέως καθέδρα
χαίρε ότι βαστάζεις τόν βαστάζοντα πάντα
χαίρε γαστήρ ενθέου σαρκώσεως
χαίρε δι' ης νεουργήται η κτίσις
χαίρε δι' ής βρεφουργείται ο Κτίστης
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Βλέπουσα η Αγία, εαυτήν εν αγνεία,
φησί τω Γραβριήλ θαρσαλέως·
το παράδοξόν σου της φωνής, δυσπαράδεκτόν μου τή ψυχή φαίνεται·
ασπόρου γαρ συλλήψεως, τήν κύησιν πώς λέγεις κράζειν·
Αλληλούϊα.

Γνώσιν άγνωστον γνώναι, η Παρθένος ζητούσα,
εβόησε πρός τόν λειτουργούντα·
εκ λαγόνων αγνών,
Υιόν πώς εστι τεχθήναι δυνατόν; λέξον μοι·
πρός ην εκείνος έφησεν εν φόβω, πλην κραυγάζων ούτω·
χαίρε βουλής απορρήτου μύστις
χαίρε σιγής δεομένων πίστις
χαίρε των θαυμάτων Χριστού το προοίμιον
χαίρε των δογμάτων αυτού το κεφάλαιον
χαίρε κλίμαξ επουράνιε δι' ής κατέβει κατέβη ο Θεός
χαίρε γέφυρα μετάγουσα τους εκ γης πρός ουρανόν
χαίρε το των Αγγέλων πολυθρύλητον θαύμα
χαίρε το των δαιμόνων πολυθρήνητων τραύμα
χαίρε το φώς μηδένα διδάξασα
χαίρε σοφών υπερβαίνουσα γνώσιν
χαίρε πιστών καταυγάζουσα φρένας
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Δύναμις του Υψίστου, επεσκίασε τότε,
πρός σύλληψιν τή Απειρογάμω·
καί τήν εύκαρπον ταύτης νηδύν, ως αγρόν υπέδειξεν ηδύν άπασι,
τοις θέλουσι θερίζειν σωτηρίαν, εν τω ψάλλειν ούτως·
Αλληλούϊα.

Έχουσα θεοδόχον η Παρθένος τήν μήτραν,
ανέδραμε πρός τήν Ελισάβετ,
το δε βρέφος εκείνης ευθύς, επιγνόν τόν ταύτης ασπασμόν, έχαιρε!
Καί άλμασιν ως άσμασιν, εβόα πρός τήν Θεοτόκον.·
χαίρε βλαστού αμαράντου κτήμα
χαίρε γεωργόν γεωργούσα Φιλάνθρωπον
χαίρε φυτουργόν της ζωής ημών φύουσα
χαίρε άρουρα βλαστάνουσα ευφορίαν οιοκτιρμών
χαίρε τράπεζα βαστάζουσα ευθηνίαν ιλασμών
χαίρε ότι λειμώνα της τρυφής αναθάλλεις
χαίρε ότι λιμένα των ψυχών ετοιμάζεις
χαίρε δεκτόν πρεσβείας θυμίαμα
χαίρε παντός του κόσμου εξίλασμα
χαίρε Θεού πρός θνητούς ευδοκία
χαίρε θνητών προς Θεόν παρρησία
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Ζάλην ένδοθεν έχων, λογισμών αμφιβόλων,
ο σώφρων Ιωσήφ εταράχθη, πρός τήν άγαμόν σε θεωρών,
καί κλεψίγαμον υπονοών άμεμπτε·
μαθών σε σου τήν σύλληψιν εκ Πνεύματος Αγίου έφη·
Αλληλούϊα.

Ήκουσαν οι Ποιμένες, των Αγγέλων υμνούντων,
τήν ένσαρκον Χριστού παρουσίαν·
καί δραμόντες ως πρός ποιμένα,
θεωρούσι τούτον ως αμνός άμωμον,
εν τη γαστρί Μαρίας βοσκηθέντα,
ην υμνούντες είπον·
χαίρε αμνού καί Ποιμένος Μήτηρ
χαίρε αυλή λογικών προβάτων
χαίρε αοράτων εχθρών αμυντήριον
χαίρε Παραδείσου θυρών ανοικτήριον
χαίρε ότι τα ουράνια συναγάλλεται τή γη
χαίρε ότι τα επίγεια συγχορεύει ουρανοίς
χαίρε των Αποστόλων το ασίγητον στόμα
χαίρε των Αθλοφόρων το ανίκητον θάρσος
χαίρε στερρόν της πίστεως έρισμα
χαίρε λαμπρόν της χάριτος γνώρισμα
χαίρε δι ης εγυμνώθη ο Άδης
χαίρε δι ης ενεδύθημεν δόξαν
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Θεοδρόμον αστέρα, θεωρήσαντες Μάγοι,
τή τούτου ηκολούθησαν αίγλη·
καί ως λύχνον κρατούντες αυτόν,
δι' αυτού ηρεύνων κραταιόν άνακτα·
καί φθάσαντες τόν άφθαστον, εχάρησαν αυτώ βοώντες·
Αλληλούϊα.

Ίδον παίδες Χαλδαίων, εν χερσί της παρθένου,
]τόν πλάσαντα χειρί τους ανθρώπους·
καί δεσπότην νοούντες αυτόν, ει καί δούλου έλαβε μορφήν,
έσπευσαν τοις δώροις θεραπεύσαι, καί βοήσαι τή ευλογημένη·
χαίρε αστέρος αδύτου μήτηρ
χαίρε αυγή μυστικής ημέρας
χαίρε της απάτης τήν κάμινον σβέσασα
χαίρε της Τριάδος τους μύστας φωτίζουσα
χαίρε τύρρανον απάνθρωπον εκβαλούσα της αρχής
χαίρε Κύριον Φιλάνθρωπον επιδείξασα Χριστόν
χαίρε η της βαρβάρου λυτρουμένη θρησκείας
χαίρε η του βορβόρου ρυομένη των έργων
χαίρε πυρός προσκύνησιν παύσασα
χαίρε φλογός παθών απαλλάττουσα
χαίρε πιστών οδηγέ σωφροσύνης
χαίρε πασών γενεών ευφροσύνη
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Κήρυκες θεοφόροι, γεγονότες οι Μάγοι,
υπέστρεψαν εις τήν Βαβυλώνα·
εκτελέσαντές σου τόν χρησμός,
καί κυρήξαντές σε τόν Χριστόν άπασιν,
αφέντες τόν Ηρώδην ως ληρώδη, μή ειδότα ψάλλειν·
Αλληλούϊα.

Λάμψας εν τή Αιγύπτω, φωτισμόν αληθείας,
εδίωξας του ψεύδους το σκότος·
τα γαρ είδωλα ταύτης Σωτήρ, μή ενέγκαντά σου τήν ισχύν πέπτωκεν,
οι τούτων δε ρυσθέντες, εβόων πρός τήν Θεοτόκον
χαίρε άνόρθωσις των ανθρώπων
χαίρε κατάπτωσις των δαιμόνων
χαίρε της απάτης τήν πλάνην πατήσασα
χαίρε των ειδώλων τόν δόλον ελέγξασα
χαίρε θάλασσα ποντίσασα Φαραώ τόν νοητόν
χαίρε πέτρα η ποτίσασα τους διψώντας τήν ζώην
χαίρε σκέπη του κόσμου πλατυρέρα νεφέλης
χαίρε τροφή του Μάννα διάδοχε
χαίρε τρυφής αγίας διάκονε
χαίρε η γή της επαγγελίας
χαίρε εξ ης ρέει μέλι καί γάλα
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Μέλλοντος Συμεώνος,
του παρόντος αιώνος,
μεθίστασθαι του απατεώνος,
επεδόθης ως βρέφος αυτώ, αλλ' εγνώσθης τούτω καί Θεός τέλειος·
διόπερ εξεπλάγη σου τήν άρρητον σοφίαν κράζων·
Αλληλούϊα.

Νέαν έδειξε κτίσιν, εμφανίσας ο Κτίστις,
ημίν τοις υπ' αυτού γενομένοις·
εξ απόρου βλαστήσας γαστρός, καί φυλάξας ταύτη ώσπερ ην άφθορον,
ίνα το θαύμα βλέποντες, υμνήσωμεν αυτήν βοώντες·
χαίρε το άνθος της αφθαρσίας
χαίρε το στέφος της εγκρατείας
χαίρε αναστάσεως τύπον εκλάμπουσα
χαίρε των αγγέλων τόν βίον εμφαίνουσα
χαίρε κυοφορούσα οδηγόν πλανωμένοις
χαίρε απογεννώσα λυτρωτήν αιχμαλώτοις
χαίρε Κτιστού δικαίου δυσώπησις
χαίρε πολλών πταιόντων συγχώρησις
χαίρε στολή των γυμνών παρρησίας
χαίρε στοργή πάντα πόθον νικώσα
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Ξένον τόκον ιδόντες, ξενωθώμεν του κόσμου,
τόν νουν εις ουρανόν μεταθέντες·
διά τούτο γαρ ο υψηλός Θεός, επί γης εφάνη ταπεινός άνθρωπος,
βουλόμενος ελκύσαι πρός το ύψος, τους αυτώ βοώντας·
Αλληλούϊα.

Όλος ην εν τοις κάτω, καί των άνω ουδόλως,
απήν ο απερίραπτος Λόγος·
συγκατάβασις γαρ θεϊκή, ου μετάβασις δε τοπική γέγονε,
καί τόκος εκ Παρθένου θεολήπτου, ακουούσης ταύτα·
χαίρε Θεού αχωρήτου χώρα
χαίρε σεπτού μυστηρίου θύρα χαίρε των απίστων αμφίβολον άκουσμα
χαίρε των πιστών αναμφίβολον καύχημα
χαίρε όχημα πανάγιον του επί των Χερουβίμ
χαίρε οίκημα πανάριστον του επί των Σεραφίμ
χαίρε η ταναντία εις ταυτό αγαγούσα
χαίρε η παρθενίαν καί λοχείαν ζευγνύσα
χαίρε δι ης ελύθη παράβασις
χαίρε δι ης ηνοίχθη Παράδεισος
χαίρε η κλεις της Χριστού Βασιλείας
χαίρε ελπίς αγαθών αιωνίων
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Πάσα φύσις Αγγέλων, κατεπλάγη το μέγα,
της σης εναθρωπίσεως έργον·
τόν απρόσιτον γάρ ως Θεόν,
εθεώρει πάσι προσιτόν άνθρωπον,
ημίν μεν συδιάγοντα, ακούοντα δε παρά πάντων ούτως·
Αλληλούϊα.

Ρήτορας πολυφθόγους, ως ιχθύας αφώνους,
ορώμεν επί σοι Θεοτόκε·
απορούσι γαρ λέγειν το πώς καί Παρθένος μένεις καί τεκείν ίσχυσας·
ημείς δε το μυστήριον θαυμάζοντες, πιστώς βοώμεν·
χαίρε σοφίας Θεού δοχείον
χαίρε προνοίας αυτού ταμείον
χαίρε φιλοσόφους ασόφους δεικνύουσα
χαίρε τεχνολόγους αλόγους ελέγχουσα
χαίρε ότι εμωράνθησαν οι δεινοί συζητηταί
χαίρε ότι εμαράνθησαν οι των μύθων ποιηταί
χαίρε των Αθηναίων τας πλοκάς διασπώσα
χαίρε των αλιέων τας σαγήνας πληρούσα
χαίρε βυθού αγνοίας εξέλκουσα
χαίρε πολλούς εν γνώσει φωτίζουσα
χαίρε ολκάς των θελόντων σωθήναι
χάιρε λιμήν των του βίου πλωτήρων
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Σώσαι θέλων τόν κόσμον, ο των όλων κοσμήτωρ,
πρός τούτον αυτεπάγγελτος ήλθε·
καί ποιμήν υπάρχων ως Θεός, δι ημάς εφάνη καθ' ημάς άνθρωπος·
ομοίω γάρ το όμοιον καλέσας, ως Θεός ακούει·
Αλληλούϊα.

Τείχος ει των Παρθένων, Θεοτόκε Παρθένε,
καί πάντων των εις σε προστρεχόντων·
ο γαρ του ουρανού καί της γης, κατεσκεύασέ σου,
καί πάντας σοι προσφωνείν διδάξας·
χαίρε η στήλη της παρθενίας
χαίρε η πύλη της σωτηρίας
χαίρε αρχηγέ νοητής αναπλάσεως
χαίρε χορηγέ θεΪκής αγαθότητος
χαίρε συ γάρ ανεγέννησας τους συλληφθέντας αισχρώς
χαίρε συ γαρ ενουθετησας τους συληθέντας τόν νούν
χαίρε η τόν σπορέα της αγνείας τεκούσα
χαίρε παστάς ασπόρου νυμφεύσεως
χαίρε πιστούς Κυρίω αρμόζουσα
χαίρε καλή κουροτρόφε παρθένων
χαίρε ψυχών νυμφοστόλε αγίων
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Ύμνος άπας ηττάται, συνεκτείνεσθαι σπεύδων,
τω πλήθει των πολλών οικτιρμών σου·
ισαρίθμους γαρ τή ψάμμω ωδάς, αν προσφέρωμέν σοι Βασιλεύ άγιε,
ουδέν τελούμεν άξιον, ών δέδωκας ημίν, τοις σοι βοώσιν·
Αλληλούϊα.

Φωτοδόχον λαμπάδα, τοις εν σκότει φανείσαν,
ορώμεν τήν αγίαν Παρθένον·
το γάρ άϋλον άπτουσα φως,
οδηγεί πρός γνώσιν θεϊκήν άπαντας,
αυγή τόν νουν φωτίζουσα, κραυγή δε τιμωμένη ταύτα·
χαίρε ακτίς νοητού ηλίου
χαίρε βολίς του αδύτου φέγγους
χαίρε αστραπή τας ψυχάς καταλάμπουσα χαίρε ως βροντή τους εχθρούς καταπλήττουσα
χαίρε ότι τόν πολύφωτον ανατέλλεις φωτισμόν
χαίρε ότι το πολύρρυτον αναβλύζεις ποταμόν
χαίρε της κολυμβύθρας ζωγραφούσα τόν ρύπον
χαίρε λουτήρ εκπλύνων συνείδησιν
χαίρε κρατήρ κιρνών αγαλλίασιν
χαίρε οσμή της Χριστού ευωδίας χαίρε ζωή μυστικής ευωχίας
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Χάριν δούναι θελήσας, οφλημάτων αρχαίας,
ο πάντων χρεωλύτης ανθρώπων, επεδήμησε δι εαυτού,
πρός τους αποδήμους της αυτού χάριτος·
καί σχίσας το χειρόγραφον,
ακούει παρά πάντων ούτως·
Αλληλούϊα.

Ψάλλοντές σου τόν τόκον, ανυμνούμεν σε πάντες,
ως έμψυχον ναόν Θεοτόκε·
εν τή ση γαρ οικήσας γαστρί,
ο συνέχων πάντα τή χειρί Κύριος ηγίασεν,
εδόξασεν, εδίδαξεν βοάν σοι πάντας·
χαίρε σκηνή του Θεού καί Λόγου
χαίρε αγία αγίων μείζων
χαίρε κιβωτέ χρυσωθείσα τω Πνεύματι
χαίρε θησαυρέ της ζωής αδαπάνητε
χαίρε τίμιον διάδημα βασιλέων ευσεβών
χαίρε καύχημα σεβάσμιον ιερέων ευλαβών
χαίρε της Εκκλησίας ο ασάλευτος πύργος
χαίρε της βασιλείας το απόρθητον τείχος
χαίρε δι ης εγείρονται τρόπαια
χαίρε δι ης εχθροί καταπίπτουσι
χαίρε χρωτός του εμού θεραπεία
χαίρε ψυχής της εμής σωτηρία
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Ώ πανύμνητε Μήτερ,
η τεκούσα τόν πάντων Αγίων αγιώτατον Λόγον (εκ γ')
δεξαμένη τήν νυν προσφοράν, από πάσης ρύσαι συμφοράς άπαντας·
καί της μελλούσης κολάσεως, τους συμβοώντας·
Αλληλούϊα.

ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

2010-02-11T13:33:00.000-08:00

Την 30η Ιανουαρίου τιμούμε τρία λαμπρά άστρα: τους τρεις Ιεράρχες : Το Βασίλειο το Μέγα, το Γρηγόριο το Θεολόγο και τον Ιωάννη το Χρυσόστομο. Η μέρα αυτή έχει καθιερωθεί σαν γιορτή της Ορθοδοξίας, της Παιδείας και των γραμμάτων, των δασκάλων και των μαθητών.

Υπήρξαν από τους πιο μορφωμένους ανθρώπους της εποχής τους. Κατάγονταν από εύπορες οικογένειες και σπούδασαν με ξακουστούς δασκάλους στις πιο φημισμένες σχολές του καιρού τους. Ήταν και οι τρεις σοφοί. Αγάπησαν τα γράμματα και τον πολιτισμό των αρχαίων Ελλήνων. Έγιναν μεγάλοι - πολύ μεγάλοι - δάσκαλοι, πραγματικοί φωστήρες (1). Αλλά και σπουδαίοι ρήτορες.

Όμως έζησαν απλή ζωή. Αφιέρωσαν τη ζωή τους 1) στο Χριστό που για την αγάπη Του απαρνήθηκαν τιμές, δόξες και υλικές απολαύσεις και 2) στους φτωχούς και δυστυχισμένους συνανθρώπους τους, μοιράζοντας τα πάντα σ’ αυτούς και φροντίζοντας πάντα γι’ αυτούς. Έτσι εφάρμοσαν άριστα την πρώτη και μεγάλη εντολή: « Αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου και εξ όλης της ισχύος σου» (Να αγαπήσεις το Θεό σου με όλη την καρδιά, την ψυχή, τη σκέψη και τη δύναμή σου) και τη δεύτερη που είναι όμοια με αυτή, σύμφωνα με τα λόγια του Χριστού(2), «αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν» (Να αγαπήσεις το συνάνθρωπό σου σαν τον εαυτό σου).
Για τη σοφία τους και την καλοσύνη τους, ο λαός τους εκτιμούσε και τους αγαπούσε πολύ.

Έζησαν σε χρόνια δύσκολα για την εκκλησία, αντιμετωπίζοντας τη φοβερή αίρεση(3) του Αρείου, που έλεγε ότι ο Χριστός δεν είναι ομοούσιος με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα αλλά ένα κτίσμα του Θεού.

Το συγγραφικό τους έργο είναι τεράστιο. Ο Βασίλειος έγραψε έργα παιδαγωγικά, δογματικά και ασκητικά. Ο ίδιος έγραψε και τη λειτουργία που φέρει το όνομά του (Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου) και τελείται δέκα φορές το χρόνο. Ο Γρηγόριος έγραψε θεολογικούς λόγους για τη θεότητα του Ιησού Χριστού, καθώς επίσης, πολλές επιστολές και υπέροχα ποιήματα θεολογικού περιεχομένου. Ο Ιωάννης ονομάστηκε Χρυσόστομος για τη σπάνια ομορφιά των λόγων του και τη θερμή ευγλωττία του και από τα έργα του σώθηκαν 238 επιστολές, 1.000 ομιλίες θαυμάσιας ρητορικής τέχνης και λογής μελέτες.

Οι τρεις ιεράρχες έφυγαν σωματικά από τον κόσμο αλλά η ψυχή τους βρίσκεται στα πόδια του Θεού και Τον παρακαλεί πάντοτε για μας. Το φωτεινό παράδειγμα και τα υπέροχα έργα τους μας καθοδηγούν αλάνθαστα στο δρόμο της ορθής πίστης στον Ένα αληθινό Τριαδικό Θεό και της ειλικρινούς και άδολης αγάπης προς Αυτόν και τον πλησίον, που είναι κάθε συνάνθρωπός μας.

1. Φωστήρας : Μεγάλο, λαμπρό αστέρι. Εδώ, μεταφορικά, σημαίνει τον πολυμαθή και σοφό άνθρωπο.
2. Κατά Μάρκον ευαγγέλιο, Κεφ. ιβ΄ στ. 30-31.
3. Αίρεση = πλάνη, λαθεμένη πίστη

ΨΥΧΟΣΣΑΒΑΤΟ - ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ

2010-02-05T12:22:00.000-08:00

Σε ετήσια βάση η Εκκλησία έχει καθορίσει δύο Σάββατα, τα οποία αφιερώνει στους κεκοιμημένους της. Είναι τα μεγάλα Ψυχοσάββατα• το ένα πριν από την Κυριακή της Απόκρεω και το άλλο πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής.

Το Ψυχοσάββατο πριν από την Κυριακή της Απόκρεω έχει το εξής νόημα : Η επόμενη ημέρα είναι αφιερωμένη στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου, εκείνη τη φοβερή ημέρα κατά την οποία όλοι θα σταθούμε μπροστά στο θρόνο του μεγάλου Κριτή. Για το λόγο αυτό με το Μνημόσυνο των κεκοιμημένων ζητούμε από τον Κύριο να γίνει ίλεως και να δείξει τη συμπάθεια και τη μακροθυμία του, όχι μόνο σε μας αλλά και στους προαπελθόντας αδελφούς, και όλους μαζί να μας κατατάξει μεταξύ των υιών της Επουράνιας Βασιλείας Του.

Ο λόγος που το καθιέρωσε η Εκκλησία μας, παρ' ότι κάθε Σάββατο είναι αφιερωμένο στους κεκοιμημένους, είναι επειδή πολλοί κατά καιρούς απέθαναν μικροί ή στην ξενιτιά ή στη θάλασσα ή στα όρη και τους κρημνούς ή και μερικοί, λόγω πτώχειας, δεν αξιώθηκαν των διατεταγμένων μνημοσυνών, «οι θείοι Πατέρες φιλανθρώπως κινούμενοι θέσπισαν το μνημόσυνο αυτό υπέρ πάντων των άπ' αιώνος εύσεβώς τελευτησάντων Χριστιανών».

ΑΓΙΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ

2010-02-01T14:11:00.000-08:00

Ο Όσιος Ευθύμιος ο Μέγας γεννήθηκε στη Μελιτηνή της Αρμενίας το έτος 377 μ.Χ. κατά τους χρόνους της βασιλείας του Γρατιανού (375-383 μ.Χ.). Οι γονείς του Παύλος και Διονυσία, ανήκαν σε επίσημη γενιά. Άτεκνοι όντες, αξιώθηκαν να αποκτήσουν παιδί, το οποίο αφιέρωσαν στη διακονία του Θεού στο οποίο και κατά θεία επιταγή έδωσαν το όνομα Ευθύμιος, αφού με την γέννησή του τους χάρισε την ευθυμία, τη χαρά και την αγαλλίαση.

Σε ηλικία μόλις τριών ετών ο Ευθύμιος έχασε τον πατέρα του. Τότε η χήρα μητέρα του τον παρέδωσε στον ευλαβή Επίσκοπο της Μελιτηνής Ευτρώιο, ο οποίος, μαζί με τους αναγνώστες Ακάκιο και Συνόδιο που έγιναν αργότερα Επίσκοποι Μελιτηνής, τον εκπαίδευσε καλώς και, αφού τον κατέταξε στον ιερό κλήρο, τον τοποθέτησε έξαρχο των μοναστηρίων.

Από τη Μελιτηνή ο Όσιος μετέβη, περί το 406 μ.Χ., στα Ιεροσόλυμα και κλείσθηκε στο σπήλαιο του Αγίου Θεοκτίστου, όπου και ασκήτευε με αυστηρότητα και αναδείχθηκε μοναζόντων κανόνας και καύχημα. Τόσο δε πολύ πρόκοψε στην αρετή, ώστε πολλοί από τους Σαρακηνούς πίστεψαν στον Χριστό. Τα μεγάλα πνευματικά του χαρίσματα γρήγορα τον ανέδειξαν και η φήμη του ως Αγίου απλώθηκε παντού. Γύρω του συγκεντρώθηκαν πάμπολλοι μοναχοί, οι οποίοι τον εξέλεξαν ηγούμενό τους.

Ο Μέγας Ευθύμιος με την αγιότητα του βίου του συνετέλεσε στο να επιστρέψουν στην πατρώα ευσέβεια πολυάριθμοι αιρετικοί, όπως Μανιχαίοι, Νεστοριανοί και Ευτυχιανοί, που απέρριπταν τις αποφάσεις της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου. Παντού, στην Αίγυπτο και τη Συρία, επικρατούσαν οι Μονοφυσίτες. Στην Παλαιστίνη όμως, χάρη στην παρουσία του Αγίου Ευθυμίου και των μαθητών του, επικράτησε η Ορθοδοξία. Και όταν ο Όσιος συνάντησε την βασίλισσα Ευδοκία, η οποία είχε περιπλακεί στα δίκτυα της αιρέσεως των Μονοφυσιτών, τόσο πειστικά και ακαταμάχητα μίλησε προς αυτήν, ώστε την απέδωκε στα ορθόδοξα δόγματα.

Ο Όσιος Ευθύμιος ο Μέγας είχε λάβει από τον Θεό το προορατικό χάρισμα και τη δύναμη της θαυματουργίας. Με ελάχιστα ψωμιά κατόρθωσε να χορτάσει τετρακόσιους ανθρώπους, που κάποτε την ίδια μέρα τον επισκέφθηκαν στο κελί του. Πολλές γυναίκες που ήταν στείρες, όπως και η δική του μητέρα, με τις προσευχές του Αγίου απέκτησαν παιδί και έζησαν την χαρά της τεκνογονίας. Και όπως ο Προφήτης Ηλίας, έτσι και αυτός προσευχήθηκε στον Θεό και άνοιξε τις πύλες του ουρανού και πότισε με πολύ βροχή τη διψασμένη γη, η οποία και αναζωογονήθηκε και έδωσε πλούσιους τους καρπούς της.

Ενώ κάποτε τελούσε το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, οι πιστοί είδαν μία δέσμη φωτός που ξεκινούσε από τον ουρανό και κατερχόταν μέχρι τον Άγιο. Το ουράνιο αυτό φως, παρέμεινε μέχρι που τελείωσε η Θεία Λειτουργία και δήλωνε την εσωτερική καθαρότητα και λαμπρότητα του Αγίου. Επίσης, σημάδι της αγνότητας και της αγιότητάς του αποτελούσε και το γεγονός ότι ήταν σε θέση να γνωρίζει ποιος προσερχόταν να κοινωνήσει με καθαρή ή σπιλωμένη συνείδηση.

Ο όσιος κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 473 μ.Χ., σε ηλικία 97 ετών.

ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ

2010-01-31T13:30:00.001-08:00

Η Αλεξάνδρεια ήταν η πατρίδα των δύο σοφών Διδασκάλων της αληθείας και προμάχων της Εκκλησίας του Χριστού, Αγίου Αθανασίου και Αγίου Κυρίλλου.

Ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας γεννήθηκε το 296 μΧ (ή το 295 μΧ). Έχει χαρακτηριστεί στύλος της Ορθοδοξίας και Μέγας Πατήρ της Ορθοδοξίας. Οι γονείς του Αθανασίου ήταν φτωχοί αλλά πιστοί και ενάρετοι χριστιανοί. Η οικονομική του κατάσταση δεν του επέτρεπε να λάβει ανώτατη εκπαίδευση, αλλά με την βοήθεια του Θεού κατάφερε μελετώντας μόνος του να φτάσει σε υψηλό επίπεδο στην θεολογία και στην φιλοσοφία. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός γράφει ότι ο Άγιος Αθανάσιος μελέτησε την Αγία Γραφή περισσότερο από κάθε βιβλίο.

Το 312 μΧ (ή το 319) ο Άγιος Αθανάσιος χειροτονείται διάκονος από τον Αλέξανδρο Πατριάρχη Αλεξανδρείας. Ήδη ενώ ήταν διάκονος, εμφανίστηκε στην Α Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας, το έτος 325 μΧ, που είχε συγκροτηθεί κατά του Αρείου, στην οποία διέπρεψε πάνω απ’ όλους με τον ζήλο του, και με την διδασκαλία του περί Ομοουσίου. Τα πρώτα επτά άρθρα του Συμβόλου της Πίστεως (Πιστεύω) της Α Οικουμενικής Συνόδου ουσιαστικά διαμορφώθηκαν από τον Άγιο Αθανάσιο.
Το έτος 326 μΧ (ή το 328 μΧ), ο Άγιος Αθανάσιος διαδέχθηκε τον Αλέξανδρο, επίσκοπο Αλεξανδρείας, εκλεγμένος από κλήρο και λαό.

Ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας αρνήθηκε την κοινωνία προς τον Άρειο, γνωρίζοντας την διαστροφή της γνώμης του και την νόσο της αίρεσης που φώλιαζε ακόμη στην καρδιά του Αρείου. Αμέσως άρχισαν οι συκοφαντίες και οι επιβουλές των Αρειανών εναντίον του Αγίου Αθανασίου. Αλλεπάλληλες φορές εξορίστηκε άδικα, καθώς οι Αρειανοί ή οι Εθνικοί (ειδωλολάτρες) κατάφερναν και επηρέαζαν τους Αυτοκράτορες (Κωνσταντίνος ο Μέγας, Κωνσταντίνος ο υιός, ο Ιουλιανός ο Παραβάτης, και ο Ουάλης).

Ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας, ο υπερασπιστής της Ορθοδοξίας, εξορίστηκε στην πόλη Τρίβερι (ή Τρέβιρα) της Γαλλίας, κατέφυγε στη Ρώμη, φυγαδεύτηκε και έμεινε καιρό στην έρημο, κρύφτηκε σε υπόγεια μήνες ολόκληρους, υπέμεινε χιλιάδες βάσανα και διωγμούς για 46 έτη. Όταν οι αυτοκράτορες καταλάβαιναν το λάθος τους ή όταν ανέβαινε νέος αυτοκράτορας στον θρόνο, ανακαλούσαν τον Άγιο Αθανάσιο από την εξορία μα έπειτα ήταν πάλι υπό διωγμό, μετά από νέες διαβολές και συκοφαντίες από Αρειανούς ή από ειδωλολάτρες.

Τα χρόνια που ο Άγιος Αθανάσιος βρισκόταν σε εξορία τον υποστήριζαν τόσο οι λαϊκοί όσο και μοναχοί της ερήμου. Εκεί στην έρημο γνώρισε τον Μέγα Αντώνιο, του οποίου τον βίο συνέγραψε. Τελικά, φάνηκε σαν φωτεινός αστέρας που έδυε, επιστρέφοντας για τελευταία φορά από την εξορία στον επισκοπικό του θρόνο, όπου με την λαμπρότητα των λόγων του φώτισε τον ορθόδοξο λαό για λίγο ακόμη καιρό και αναπαύτηκε στις 2 Μαΐου του 373 μΧ.

Η μνήμη του Αγίου Αθανασίου του Μεγάλου τιμάται στις 18 Ιανουαρίου και στις 2 Μαΐου.

ΑΓΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ

2010-01-29T14:55:00.001-08:00

Ο Μέγας Αντώνιος, ο αρχηγός του μοναχικού βίου, γεννήθηκε στην Αίγυπτο το 251 μ.Χ. (ή το 264). Σαν παιδί ο Αντώνιος παρουσίασε πλούσια εσωτερικά χαρίσματα. Οι γονείς του ήταν ευσεβείς και πλούσιοι χριστιανοί. Δυστυχώς, όταν ο Αντώνιος ήταν 20 περίπου ετών, οι γονείς του πέθαναν, αφήνοντας ορφανούς αυτόν και την μικρότερη αδερφή του. Ο ʼγιος Αντώνιος ανέλαβε έτσι την επιμέλεια της αδερφής του χωρίς όμως παρά την μεγάλη λύπη του να σταματήσει στιγμή να ασχολείται με την Αγία Γραφή και τον Θεό.

Έτσι όταν άκουσε την ευαγγελική φωνή «Ει θέλεις τέλειος είναι, ύπαγε πώλησόν σου τα υπάρχοντα και δος πτωχοίς, και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ, και δεύρο ακολούθει μοι», την έκανε αμέσως πράξη. Μοίρασε όλα του τα υπάρχοντα και την γονική του περιουσία στους φτωχούς, εγκατέλειψε την τύρβη του κόσμου και αναχώρησε στην έρημο έχοντας αφήσει την αδερφή του στις φροντίδες ενός παρθεναγωγείου με ενάρετες γυναίκες. Επί είκοσι χρόνια αντιμετώπισε απίστευτους πειρασμούς. Νύχτα και ημέρα έκανε ασκητικούς αγώνες με τους οποίους νέκρωσε τα σκιρτήματα των παθών, έφτασε στον βαθμό της απάθειας, υπερβαίνοντας τα όρια της ανθρώπινης φύσης. Οι ενάρετες πράξεις του έγιναν γνωστές και έφεραν πλήθος μιμητών, ώστε η έρημος μεταμορφώθηκε σε πόλη. Σε αυτήν την «πόλη» ο Μέγας Αντώνιος ήταν ο νομοθέτης και ιδρυτής του μοναχικού βίου. Στην έρημο γνώρισαν τον ʼγιο Αντώνιο, ο Μέγας Βασίλειος και ο Μέγας Αθανάσιος. Ο Μέγας Αθανάσιος, μάλιστα, έγραψε τον βίο του Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου.

Αλλά και οι πιστοί που δεν ήταν στην έρημο απόλαυσαν τους καρπούς της αρετής του Μεγάλου Αντωνίου. Όταν ο Μαξιμίνος το 312 έκανε διωγμό κατά των Χριστιανών και θανάτωσε πολλούς, ο Μέγας Αντώνιος πήγε και βοήθησε και παρηγόρησε τους πιστούς. Όταν η Εκκλησία ταρασσόταν από τους Αρειανούς, ο Μέγας Αντώνιος κατέβηκε με ζήλο στην Αλεξάνδρεια το 335 μ.Χ. και αγωνίστηκε για την Ορθοδοξία. Κατάφερε μάλιστα με την χάρη που είχαν οι λόγοι του να επαναφέρει πολλούς απίστους στην Ορθοδοξία.

Ζώντας έτσι, έγινε πρότυπο αρετής και κανόνας των μοναζόντων. Παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο στις 17 Ιανουαρίου 356 μ.Χ. σε ηλικία 105 ετών. Η ορθόδοξη χριστιανική εκκλησία εορτάζει την μνήμη του Αγίου Αντωνίου στις 17 Ιανουαρίου.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

2010-01-24T07:51:00.000-08:00

ΤΙ ΔΙΝΕΙΣ;

Σήμερα ανοίγει το τριώδιο,

το τριώδιο είναι ένα από τα ωραιότερα λειτουργικά βιβλία της Ορθοδόξου εκκλησία μας, περιέχει ύμνους και τροπάρια που όλα είναι εμπευσμένα και συγκινούν και προτρέπουν τους ανθρώπους σε μετάνοια και επιστροφή.

Το τριώδιο διαρκεί 70 ημέρες, αρχίζει σήμερα Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου και τελειώνει το Μεγάλο Σάββατο το πρωί, που ο ιερεάς κρατώντας κάνιστρο γεμάτο φύλλα δάφνης τα διασκορπίζει ψάλλοντας αναστά, ο Θεός, κρίνον τη γη.

Τώρα που ανοίγει το τριώδιο ας ακούσουμε τον ιερό Χρυσόστομο,

που συνεχώς συνιστά να κάνουμε ελεημοσύνη,

ας ανοίξουμε τα σπλάχνα μας και ας φανούμε φιλάνθρωποι και ελεήμονες.

Ας μιμηθούμε ηρωικά παραδείγματα αγίων,

που όχι από τα περισσεύματα τους αλλά κι από το υστέρημα τους έδιναν ελεημοσύνη.

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ

2010-01-19T13:46:00.001-08:00

7 Ιανουαρίου 2010

υπάρχει ένα άστρο που ονομάζεται αυγερινός,

φαίνεται το πρωί πρίν ανατείλει ο ήλιος.

Αναγγέλλει την ανατολή του ήλιου ,

είναι ένα από τα ωραιότερα άστρα,

είναι άστρο που με χαρά το βλέπει ο κόσμος περιμένοντας τον ήλιο.

Με το άστρο αυτό παρομιάζεται ο τελευταίος προφήτης

της Παλαιάς Διαθήκης, ο Ιωάννης ο Πρόδρομος.

Υπήρξε ο αυγερινός, ο προάγγελος δηλαδή της αφίξεως

του Κυρίου ημών Ιησού Χρισού.

Ο Χριστός είναι ο ήλιος, ύστερα από τη βάπτιση του Χριστού

ο Ιωάννης άρχισε να γέρνει προς τη δύση του,

ενώ ο Χριστός βγαίνει απ' την αφάνεια και εμφανίζεται στον κόσμο σαν

μια λαμπρή ανατολή του ήλιου..

Ο Ιωάννης ο αυγερινός υποχωρεί μπροστά στο Χριστό..στον ήλιο!!!!

*********

O Ιωάννης ήταν γιος του ιερέα Ζαχαρία και της ενάρετης Ελισάβετ,

η οποία ήταν στείρα.

Ο Θεός λυπήθηκε την ατεκνία τους και τους έστειλε το δώρο του

(Ιωάννης = Δώρο Θεού).

Ο αρχάγγελος Γαβριήλ μήνυσε στον Ζαχαρία ότι η γυναίκα του θα γεννήσει αγόρι και να του δώσει το όνομα Ιωάννης.

Στην αρχή ο Ζαχαρίας δεν πίστεψε στα λόγια του Γαβριήλ και γι’ αυτό τιμωρήθηκε να μείνει μουγκός έως την ημέρα που θα βαπτιζόταν το παιδί που θα έφερνε στον κόσμο η Ελισάβετ. Έτσι και έγινε.

Οκτώ ημέρες μετά την γέννηση του μωρού, όταν ζητήθηκε από τον πατέρα να φανερώσει το όνομα του παιδιού, εκείνος έγραψε σε μια πινακίδα το όνομα «Ιωάννης» και αμέσως επανήλθε η ομιλία του.
Μέχρι τα τριάντα του χρόνια ο Ιωάννης ζει ασκητική ζωή στην έρημο της Ιουδαίας και την έχει αφιερώσει ολοκληρωτικά στην προσευχή.

Τρεφόταν με ακρίδες (τις τρυφερές άκρες των φυτών) και άγριο μέλι. Όσο μεγάλωνε, μεγάλωνε και η χάρη του. Όταν μεταφέρθηκε στις όχθες του Ιορδάνη Ποταμού άρχισε να κηρύττει την έλευση του Σωτήρα.
Το κήρυγμά του ήταν κήρυγμα μετάνοιας.
«Μετανοείτε· Ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών», φώναζε, ενώ βάπτιζε πολλούς από αυτούς που έρχονταν να τον ακούσουν. Εκεί τον συνάντησε και ο Χριστός και του ζήτησε να τον βαπτίσει. Εκείνος αρνήθηκε, όμως ο Χριστός επέμενε, και έτσι ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος βάπτισε τον Ιησού Χριστό στα νερά του Ιορδάνη Ποταμού.
Τα τίμια λόγια του Προδρόμου ενοχλούσαν τις διεφθαρμένες συνειδήσεις των Φαρισαίων και του βασιλιά Ηρώδη, ο οποίος και τον φυλάκισε. Σε κάποια γιορτή των γενεθλίων του, ο Ηρώδης ζήτησε από την Σαλώμη να του χορέψει και της υποσχέθηκε με όρκο να της δώσει ό,τι του ζητήσει.

Η Ηρωδιάς, η μητέρα της, που φθονούσε τον Ιωάννη, είπε στην κόρη της να ζητήσει το κεφάλι του προφήτου μέσα σ’ ένα πιάτο. Με το μαρτυρικό αυτό τέλος, ο προφήτης και πρόδρομος Ιωάννης προπορεύτηκε στον Άδη, για να κηρύξει την έλευσή του Ιησού Χριστού στους απ’ αιώνος θανόντας.

ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ

2010-01-17T13:46:00.001-08:00

«5 Ιανουαρίου 2010 με το πρώτο ημερολόγιο»
Η εκκλησία όρισε να νηστεύουμε πριν από κάθε δεσποτική εορτή για την ψυχική και σωματική κάθαρση των ψυχών.
Μία από τις δεσποτικές εορτές είναι και τα Άγια Θεοφάνεια.
Η εκκλησία όρισε οι πιστοί να νηστεύουν την παραμονή των Θεοφανείων για να υποδεχτούν την επόμενη μέρα, τη Βάπτιση του Χριστού, όπου φανερωθήκαν και τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδας, και να πιούν τον αγιασμό που ονομάζεται Μεγάλος Αγιασμός.
Ο αγιασμός που τελείται την παραμονή των Θεοφανείων ονομάζεται Μικρός Αγιασμός.
Μετά το τέλος της θείας λειτουργίας οι ιερείς αγιάζουν τα σπίτια των πιστών με τον Μικρό Αγιασμό τον οποίο και φυλάσσουν στα σπίτια τους όλο το χρόνο.

ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ

2009-12-16T14:01:00.000-08:00

Ο πειρασμός του μήλου

Κάποτε, που βρισκόταν στον κήπο του μοναστηριού, του ήλθε η επιθυμία να φάει ένα ωραίο και πολύ νόστιμο μήλο, πριν από την κανονική ώρα του φαγητού. Η επιθυμία που άναψε μέσα του τον οδήγησε να το κόψει, αλλά έπειτα σκέφθηκε καλλίτερα και κυριάρχησε στον εαυτόν του με δύναμη. Επιτιμούσε και μάλωνε τον εαυτό του με λογισμούς ευσεβείς λέγοντας· « Ήταν ωραίος στα μάτια και ευχάριστος στη γεύση και ο καρπός που έφαγε ο Αδάμ και με την παρακοή εκείνου οδηγήθηκα και εγώ στο θάνατο. Γιατί αντί του νοητού και πνευματικού κάλλους, προτίμησε εκείνο, που φαινόταν ωραίο κι ευχάριστο στα σωματικά μάτια· κι αντί για τις πνευματικές απολαύσεις, θεώρησε καλλίτερο το να γεμίζει το στομάχι του. Απ’ αυτόν μπήκε μέσα στον κόσμο ο θάνατος. Ας μην αποστρέψω, λοιπόν, το πρόσωπο μου από την ομορφιά της εγκράτειας, με το να καταβληθώ από κάποιο ψυχικό νυσταγμό. Γιατί, όπως πριν από κάθε καρποφορία προηγείται ο ανθός, έτσι και πριν από κάθε έργο και κατόρθωμα αγαθό προηγείται η εγκράτεια.Με αυτόν τον καλό λογισμό νίκησε την επιθυμία και το μήλο το πέταξε κάτω κι άρχισε να το καταπατεί με τα πόδια του. Μαζί με το μήλο καταπάτησε και την επιθυμία του. Κι έβαλε νόμο πια στον εαυτό του να μη φάει μήλο, μέχρι το θάνατό του.Από τότε του χαρίστηκε δύναμη θεϊκή και ασκούσε τον εαυτό του στην εγκράτεια, η οποία συγκρατεί και διώχνει τους πονηρούς λογισμούς, καθώς και το βάρος του ύπνου. Μαζί με την εγκράτεια, φρόντιζε να κουράζεται και σωματικά, ενθυμούμενος τον λόγο που λέγει προς τον Θεό σ’ ένα ψαλμό του ο Δαυίδ· «ίδε την ταπείνωσίν μου και τον κόπον μου και άφες πάσας τας αμαρτίας» ( Ψαλμ.24, 18). Γι’ αυτό και με κάθε προσπάθεια και προθυμία φρόντιζε να ταπεινώνει τη ψυχή του με τη νηστεία και να δαμάζει το σώμα του με τον κόπο και το μόχθο. Κι ενώ μέσα στο μοναστήρι των Φλαβιανών είχε εξήντα ή εβδομήντα συναγωνιστές στην πνευματική ζωή, όλους τους ξεπέρασε στην ταπεινοφροσύνη, την υπακοή και τους κόπους για την ευσέβεια..

6 Δεκεμβρίου

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΘΥΓΑΤΕΡΕΣ

2009-12-16T03:38:00.000-08:00

Μαρτύρησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Αδριανού (117 – 138). Η μητέρα Σοφία, τίμια και θεοσεβής γυναίκα, γρήγορα χήρεψε και με τις τρεις κόρες της ήλθε στη Ρώμη. Εκεί καταγγέλθηκαν ως φημισμένες χριστιανές. Τότε ο αυτοκράτορας πληροφορήθηκε ότι οι τέσσερις γυναίκες ήταν χριστιανές και διέταξε να τις συλλάβουν Αφού απομόνωσαν τη μητέρα, άρχισαν να ανακρίνουν τις κόρες. Πρώτη παρουσιάστηκε στο βασιλιά η δωδεκάχρονη Πίστη. Με δελεαστικούς λόγους ο Ανδριανός προσπάθησε να πείσει την Πίστη να αρνηθεί το Χριστό και θα της χορηγούσε τα πάντα, για να ζήσει ευτυχισμένη ζωή, αλλά αντιμετώπισε το άκαμπτο φρόνημα της νεαρής. Τα λόγια της Αγίας Γραφής αποτέλεσαν δυναμική απάντηση της Πίστης: «ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ» (Γαλ. 2: 20) δηλαδή «ζω εμπνεόμενη από την πίστη μου στον Χριστό, που με αγάπησε και έδωσε τον εαυτό Του για τη σωτηρία μου». Τότε, μετά από βασανιστήρια, την αποκεφάλισαν. Επίσης με τα λόγια της Αγίας Γραφής απάντησε και η δεκάχρονη Ελπίδα, όταν τη ρώτησαν αν αξίζει να υποβληθεί σε τέτοια βασανιστήρια: «ἠλπίκαμεν ἐπὶ Θεῷ ζῶντι, ὅς ἐστι σωτὴρ πάντων ἀνθρώπων, μάλιστα πιστῶν» (Α΄ Τιμοθ. 4:10). Δηλαδή, «ναι, διότι έχουμε στηρίξει τις ελπίδες μας στον ζωντανό Θεό, που είναι σωτήρ όλων των ανθρώπων, και ιδιαίτερα των πιστών». Αμέσως τότε και αυτή αποκεφαλίστηκε. Αλλά δεν υστέρησε σε απάντηση και η εννιάχρονη Αγάπη. Είπε ότι η ύπαρξή της είναι στραμμένη «εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ καὶ εἰς τὴν ὑπομονὴν τοῦ Χριστοῦ» (Β’ Θεσσαλ. 3: 5). Βέβαια δεν άργησαν να αποκεφαλίσουν και αυτή. Περήφανη για τα παιδιά της η Σοφία, ενταφίασε με τιμές τις κόρες της και παρέμεινε για τρεις μέρες στους τάφους τους, παρακαλώντας το Θεό να την πάρει κοντά του. Ο Θεός άκουσε την προσευχή της και η Σοφία παρέδωσε το πνεύμα της δίπλα στους τάφους των παιδιών της.

«Τὰς ψυχὰς δεσμευθεῖσαι πόθω Χριστοῦ, τῶν φθαρτῶν καὶ προσκαίρων τὴν καλλονήν, ἐν λήθῃ παρεδραμετε, ὡς τοῦ Λόγου μαθήτριαι, ἀσκητικῶς τὸ πρῶτον, τὰ πάθη νεκρώσασαι, καὶ ἀλγειναὶς βασάνοις, στερρῶς ἐναθλήσασαι, ὅθεν ὁ Δεσπότης, τῆς διπλῆς μαρτυρίας, στεφάνους ἐδωρήσατο, καὶ νυμφῶνος ἠξίωσε, Παμμακάριστοι Μάρτυρες, πρεσβεύσατε Χριστῷ τῶ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοὶς ἑορτάζουσι πόθω, τὴν ἁγίαν μνήμην ὑμῶν».

«Σοφίας τῆς σεμνῆς, ἱερώτατοι κλάδοι, ἢ Πίστις καὶ Ἐλπίς, καὶ Ἀγάπη δειχθεῖσαι, σοφίαν ἀπεμώραναν, τῶν Ἑλλήνων ἐν χάριτι, καὶ ἀθλήσασαι, καὶ νικηφόροι φανεῖσαι, στέφος ἄφθαρτον, παρὰ τοῦ πάντων Δεσπότου, Χριστοῦ ἀνεδήσαντο».

«Ὅτε εἰς πάντα τὰ πέρατα, τὸ ἀθέμιτον ἐξελήλυθε πρόσταγμα, θύειν εἰδώλοις καὶ σπένδεσθαι, καὶ βωμοὺς δαιμόνων, καὶ ναοὺς εὐτρεπίζεσθαι, πρὸς ἀνθρώπων ἀπώλειαν, τότε αἱ πανεύφημοι καὶ καλλιπάρθενοι, ὡς ἀστέρες ἐξέλαμψαν, ζόφον ἀθεϊας καὶ ἀγνωσίας ἐλαύνουσαι, καὶ φέγγος εὐσεβείας ἐν ταῖς καρδίαις τῶν πιστῶν ὑπανάπτουσαι, τρανῶς ἀνεβόων, Θεὸς μέγιστός ἐστιν ὁ σταυρωθεὶς βουλήματι, καὶ ἀναστὰς τριήμερος, ἐν ὧ καὶ καυχώμεθα, ὅθεν καὶ ἐπαξίως, στέφος ἄφθαρτον παρὰ Χριστοῦ ἀνεδήσαντο».

ΑΓΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ

2009-12-08T14:55:00.000-08:00

Επιλεγμένος εκ κοιλίας μητρός υπό του Θεού, ο όσιος Στυλιανός απηλλάγη από τη ματαιότητα του κόσμου τούτου, μοίρασε τα υπάρχοντά του στους φτωχούς και ασπάσθηκε τον μοναχικό βίο. Διέπρεψε για την ανδρεία του στους ασκητικούς αγώνες και μετά από μερικά χρόνια κοινοβιακής ζωής αναχώρησε για να διαγάγει την ησυχαστική πολιτεία σε μια σπηλιά. Εκεί λάβαινε την τροφή του από το χέρι ενός αγγέλου και σύντομα ανέλαβε να μεσιτεύει λυσιτελώς στον Θεό για την ανακούφιση των ασθενών και ιδιαιτέρως για τη θεραπεία των παιδικών ασθενειών και των στείρων γυναικών. Στις περιπτώσεις αυτές η μεσιτεία του οσίου έχει αποτελέσματα και στις ημέρες μας, για όσους τον επικαλούνται με πίστη.

26 Νοεμβρίου

ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ

2009-12-07T13:33:00.000-08:00

Την πανεύφημον νύμφην Χριστού υμνήσωμεν,

Αικατερίναν την θείαν και πολιούχον Σινά,

την βοήθειαν ημών και αντίληψην ότι εφίμωσε λαμπρώς,

τους κομψούς των ασεβών,

του πνέυματος τη δυνάμει,

και νυν ως μάρτυς στεφθείσα, αιτείσαι πάσι το μέγα έλεος.

25 Νοεμβρίου

2009-10-27T15:17:00.000-07:00

«Ύμνος εις την Ελευθερίαν»

Σε γνωρίζω από την κόψη
του σπαθιού την τρομερή,
σε γνωρίζω από την όψη
που με βία μετράει τη γη.

Απ' τα κόκαλα βγαλμένη
των Ελλήνων τα ιερά,
και σαν πρώτα ανδρειωμένη,
χαίρε, ω χαίρε,
Ελευθεριά!

Πού είναι τα ιδανικά της ελευθερίας μας,
όταν αυτά αποκτήθηκαν με θυσίες και αίμα, μέσα από την σκλαβιά…και σήμερα ενώ έχουμε ελευθερία, ζούμε μέσα στην σκλαβιά?

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ

2009-07-08T01:23:00.000-07:00

ΠΟΣΟ ΟΜΟΡΦΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΟΥΛΑ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ

Χριστέ μου, ήσουνα και συ μικρούλης σαν και μένα
και σε κρατούσε αγκαλιά η Παναγιά Παρθένα.
Εκείνη σε πρωτόμαθε, Χριστέ, να περπατήσεις,
τα πρώτα λόγια να ειπείς, σαν βρέφος να μιλήσεις.

Εκείνη σε στήριξε στα πρώτα βήματά σου
και σου ‘ραψε τα άγια μικρά φορέματά σου
και την αγάπησες και συ, ωσάν καλή μητέρα,

Χριστέ, μου είπε η μαμά, πώς τα μικρά παιδιά
τα αγαπάς πολύ – πολύ…
Θέλω, λοιπόν και μένα
να μ’ αγαπάς πούμε μικρή, και τον αδελφούλη μου

με όλη την καρδιά,
όπως και εμείς σε αγαπάμε πολύ, Χριστέ, εσένα.

γέροντας π. Χαραλάμπος Βασιλόπουλος

Η ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ

2009-05-28T05:14:00.000-07:00

Ανελήφθης εν δόξη, Χριστέ ο Θεός ημών, χαροποιήσας τους μαθητάς, τη επαγγελία του Αγίου Πνεύματος, βεβαιωθέντων αυτών δια της ευλογίας, ότι συ ει ο Υιός του Θεού, ο λυτρωτής του κόσμου.

Την υπέρ ημών πληρώσας οίκονομίαν, και τα επί γης ενώσας τοις ουρανίοις, ανελήφθης εν δόξη, Χριστέ ο Θεός ημών, ουδαμόθεν χωριζόμενος, αλλά μένων αδιάστατος, και βοών τοις αγαπώσι σε. Εγώ ειμί μεθ’ υμών, και ουδείς καθ’ υμών.

------------

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός ανήλθε στους ουρανούς, αλλά δεν εγκατέλειψε το ανθρώπινο γένος, για το οποίο έχυσε το τίμιο Αίμα Του. Μπορεί να κάθισε στα δεξιά του Θεού στους ένδοξους ουρανούς, όμως η παρουσία Του εκτείνεται ως τη γη και ως τα έσχατα της δημιουργίας. Άφησε στη γη την Εκκλησία Του, η οποία είναι το ίδιο το αναστημένο, αφθαρτοποιημένο και θεωμένο σώμα Του, για να είναι το μέσον της σωτηρίας όλων των ανθρωπίνων προσώπων, που θέλουν να σωθούν. Νοητή ψυχή του σώματός Του είναι ο Θεός Παράκλητος, «το Πνεύμα της αλήθείας» (Ιωάν. 15,26), ο Οποίος επεδήμησε κατά την αγία ημέρα της Πεντηκοστής σε αυτό, για να παραμείνει ως τη συντέλεια του κόσμου…

«Η Ανάληψη του Χριστού είναι δική μας ανύψωση και όπου η δόξα της Κεφαλής προπορεύτηκε, εκεί καλείται η ελπίδα του Σώματος».

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ

2009-04-18T17:35:00.000-07:00

Χριστός Ανέστη εκ νεκρών θανάτον, θάνατον πατήσας και της εντισμνήμασης
ζωή χαρισάμενος…

βασιλιά μου
σε ευχαριστώ που ανέστησες τη νεκρή ψυχή μου
την έκανες λευκό περιστέρι, να πετά ελεύθερη
μέσα στην αμόλυντη αγάπη του πατέρα θεού
και να είσαι ο Ιωσήφ μου, ο αληθινός πατέρας
που οδηγεί το παιδί του χωρίς πρέπει και μη
στο δρόμο της αναλαμπής..

Η ΕΙΣ ΑΔΟΥ ΚΑΘΟΔΟΣ

2009-04-17T14:34:00.000-07:00

Ότι και Χριστός άπαξ περί αμαρτιών έπαθε, δίκαιος υπέρ αδίκων, ίνα ημάς προσαγάγη τω Θεώ, θανατωθείς μεν σαρκί, ζωοποιηθείς δε πνεύματι
εν ω και τοις εν φυλακή πνέυμασι πορευθείς εκήρυξεν
απειθήσασι ποτε, ότε απεξεδέχετο η του θεού μακροθυμία εν ημέραις Νώε κατασκευαζομένης κιβωτού, είς ην ολίγαι,
τουτ’ έστιν οκτώ ψυχαί διεσώθησαν δι’ ύδατος

Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ

2009-04-16T17:39:00.000-07:00

και ελθόντες εις τόπον λεγόμενον Γολγοθά,

ο έστι λεγόμενος κρανίου τόπος

έδωκαν αυτώ πιείν όξος μετά χολής μεμιγμένον και

γευσάμενος ουκ ήθελε πιείν

σταυρώσαντες δε αυτόν διεμερίσαντο τα ιμάτια αυτού βάλοντες κλήρον

Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ

2009-04-15T00:50:00.001-07:00

Του δείπνού σου του μυστικού σήμερον, Υιέ Θεού, κοινωνών με παρέλαβε, ού μη γαρ τοις εχθροίς σου το μυστήριον είπω,ου φίλημά σοι δώσω καθάπερ ο Ιούδας, αλλώς ο ληστής ομολογώ σοιμνήσθητι μου, Κύριε,όταν έλθεις εν τη βασιλεία σου.
-----------------------------------------

Κατά τη διάρκεια του μυστικού δείπνου ο Ιησούς πήρε το ψωμί, το έκοψε, και έδωσε στους Αποστόλους του λέγοντας: “Πάρτε αυτό και φάτε, τούτο είναι το σώμα μου. Κατόπιν πήρε ένα ποτήρι κρασί και το πρόσφερε στους Αποστόλους: “Πιείτε από τον οίνον αυτόν, όλοι σας. Γιατί αυτό είναι το αίμα μου, το αίμα που θα συγχωρέσει τις αμαρτίες σας. Σας λέω, δεν θα πιω ποτέ πάλι από αυτά τα φρούτα της αμπέλου μέχρι εκείνη την ημέρα που θα σας συναντήσω στο βασίλειο του πατέρα μου.”

ΤΟ ΤΡΟΠΑΡΙΟ ΤΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΗΣ

2009-04-14T03:14:00.000-07:00

Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή,την σην αισθομένη θεότητα, μυροφόρου αναλαβούσα τάξιν,οδυρομένη, μύρα σοι προ του ενταφιασμού κομίζει.Οίμοι! λέγουσα, ότι νυξ μοι υπάρχει, οίστρος ακολασίας,ζοφώδης τε και ασέληνος, έρως της αμαρτίας.Δέξαι μου τας πηγάς των δακρύων,ο νεφέλαις διεξάγων της θαλάσσης το ύδωρκάμφθητί μοι προς τους στεναγμούς της καρδίας,ο κλίνας τους ουρανούς, τη αφάτω σου κενώσει.Καταφιλήσω τους αχράντους σου πόδας,αποσμήξω τούτους δε πάλιν, τοις της κεφαλής μου βοστρύχοιςων εν τω παραδείσω Εύα το δειλινόν,κρότον τοις ωσίν ηχηθείσα, τω φόβω εκρύβη.Αμαρτιών μου τα πλήθη, και κριμάτων σου αβύσσους,τις εξιχνιάσει, ψυχοσώστα Σωτήρ μου;Μη με την σην δούλην παρίδης, ο αμέτρητον έχων το έλεος

-------------------

Κύριε, η γυναίκα που έπεσε σε πολλές αμαρτίες,σαν ένοιωσε τη θεότητά σου, γίνηκε μυροφόρα και σε άλειψε με μυρουδικά πριν από τον ενταφιασμό σου κι έλεγε οδυρόμενη: Αλλοίμονο σε μένα, γιατί μέσα μου είναι νύχτα κατασκότεινη και δίχως φεγγάρι, η μανία της ασωτείας κι ο έρωτας της αμαρτίας.Δέξου από μένα τις πηγές των δακρύων, εσύ που μεταλλάζεις με τα σύννεφα το νερό της θάλασσας.Λύγισε στ’ αναστενάγματα της καρδιάς μου, εσύ που έγειρες τον ουρανό και κατέβηκες στη γης.Θα καταφιλήσω τα άχραντα ποδάρια σου, και θα τα σφουγγίσω πάλι με τα πλοκάμια της κεφαλής μου· αυτά τα ποδάρια, που σαν η Εύα κατά το δειλινό, τ’ άκουσε να περπατάνε, από το φόβο της κρύφτηκε. Των αμαρτιών μου τα πλήθη και των κριμάτων σου την άβυσσο, ποιος μπορεί να τα εξιχνιάση, ψυχοσώστη Σωτήρα μου;Μην καταφρονέσης τη δούλη σου, εσύ που έχεις τ’ αμέτρητο έλεος.

ΟΙ ΔΕΚΑ ΠΑΡΘΕΝΕΣ

2009-04-13T13:55:00.000-07:00

Τότε ο κύριος τους είπε για τη βασιλεία των ουρανών,

Και την παραβολή με τις δέκα κοπέλες που πήραν τα λυχνάρια τους και βγήκαν για να προϋπαντήσουν το γαμπρό που ερχόταν.

Οι πέντε απ’ αυτές ήταν μυαλωμένες, οι άλλες πέντε ήταν επιπόλαιες. Αυτές οι ασυλλόγιστες, αφού πήραν τα λυχνάρια τους, ξέχασαν να πάρουν μαζί τους και λάδι, οι γνωστικές όμως πήραν.

«Επειδή αργούσε να έρθει ο γαμπρός, νύσταξαν όλες και κοιμήθηκαν. Κατά τα μεσάνυχτα όμως ακούστηκε δυνατή φωνή να λέει: Να, έρχεται ο γαμπρός. Βγείτε να τον προϋπαντήσετε.»

Τότε σηκώθηκαν όλες οι κοπέλες και τακτοποίησαν τα λυχνάρια. Οι άμυαλες είπαν στις μυαλωμένες: Δώστε μας από το λάδι σας, γιατί θα σβήσουν τα λυχνάρια μας.

Αλλά οι φρόνιμες αποκρίθηκαν: Δεν μπορούμε να σας δώσουμε, γιατί μπορεί να μη φτάσει και για μας το λάδι, πηγαίνετε ν’ αγοράσετε.

Ενώ όμως εκείνες πήγαιναν ν’ αγοράσουν, έφτασε ο γαμπρός και οι κοπέλες που ήταν έτοιμες μπήκαν μαζί του στο γάμο και έκλεισε η πόρτα.

Ύστερα από λίγο έφτασαν και οι άλλες και έλεγαν: Κύριε, άνοιξε μας.

Αυτός όμως αποκρίθηκε και είπε: Αλήθεια δε σας γνωρίζω.

«Προσέχουμε λοιπόν, και φροντίζουμε να είμαστε πάντα έτοιμοι. Δε μπορούμε να ξέρουμε την ημέρα ούτε την ώρα, που θα έρθει ο Υιός του ανθρώπου.»

ΧΑΙΡΕ ΝΥΜΦΗ ΑΝΥΜΦΕΥΤΕ

2009-03-06T06:15:00.000-08:00

Τη υπερμαχώ στρατηγώ τα νικητήρια

Ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια

Αναγράφω σοι η πόλις σου Θεοτόκε.

Αλλ' ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον

Εκ παντίων μέ κινδύνων ελευθέρωσον

Ίνα κράζω σοι·

Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

ΤΑ ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ

2009-01-19T03:07:00.001-08:00

«Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε η της Τριάδος εφανερώθη προσκύνησις του γαρ Γεννήτορος η φωνή προσεμαρτύρει Σοι αγαπητόν Σε Υιόν ονομάζουσα και το Πνεύμα εν είδει περιστεράς εβεβαίου του λόγου το ασφαλές Ο επιφανείς Χριστέ ο Θεός Και τον κόσμον φωτίσας δόξα Σοι»

Η Παρθένος σήμερον

2009-01-05T16:05:00.000-08:00

Ἡ Παρθένος σήμερον, τὸν προαιώνιον Λόγον,
ἐν Σπηλαίῳ ἔρχεται, ἀποτεκειν ἀπορρήτως.
Χόρευε ἡ οἰκουμένη ἀκουτισθεισα,
δόξασον μετὰ Ἀγγέλων καὶ τῶν Ποιμένων,
βουληθέντα ἐποφθῆναι,
παιδίον νέον, τὸν πρὸ αἰώνων Θεόν...

ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΔΕΛΗΜΠΑΣΗ, ΑΕΙΜΝΗΣΤΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΜΑΣ

2008-09-15T21:30:00.000-07:00

aristoteli delhmpasis ...n.2

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

2008-09-05T00:12:00.000-07:00

Διαβάζοντας το ευαγγέλιο φωτίζεται ο νους
νερό αθάνατο σου δίνει
για να έχεις στην πορεία της ζωής
η αλήθεια του ζει μέσα στη ματιά σου
ως άστρο της αυγής
και νέος ουρανός γεννιέται μέσα στην ψυχή
σπαθί κοφτερό κρατάς στα χέρια σου
για τη δόξα του θεού
και με ευλάβεια θέλεις για κείνο να ομολογείς
τίποτα πιο όμορφο δεν υπάρχει από την αλήθεια
γιατί σε κάνει να ζεις αιώνια δίχως παραμύθια
δοξάζω κάθε μέρα το θεό που άξιο ευεργέτη
έχουμε στον κόσμο αυτό
η ανδρεία στην καρδιά του μας μαγεύει
και ο λόγος του ο ευλογημένος με τίποτα δεν στερεύει
κυλάει στις φλέβες του αίμα ελληνικό
και άξια δίνει μάχη για να διώξει το κακό....

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ

Συνέβησαν και συμβαίνουν στο τώρα.

2008-08-31T23:42:00.001-07:00

============================================

η συνέχεια στο δάσος μας.

http://toneraideniodasos.blogspot.com/2008/08/blog-post_30.html

ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ, ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ.

2008-08-28T00:47:00.000-07:00

Ικετεύομεν, οι δούλοι σου και κλίνομεν, γόνυ καρδίας ημών, κλίνον το ους σου Αγνή, και σώσον τους θλίψεσι, βυθιζομένους ημάς, και συντήρησον, πάσης εχθρών αλώσεως, την σην πόλιν Θεοτόκε.

Ώφθης φωτισμός, ημών και βεβαίωσις, όθεν βοώμέν σοι. Χαίρε άστρον άδυτον, εισάγον κόσμω, τον μέγαν ΄Ηλιον. Χαίρε Εδέμ ανοίξασα την κεκλεισμένην Αγνή. Χαίρε στύλε, πύρινε εισάγουσα, εις την άνω ζωήν το ανθρώπινον.

Την ωραιότητα της Παρθενίας σου, και το υπέρλαμπρον το της αγνείας σου, ο Γαβριήλ καταπλαγείς, εβόα σοι Θεοτόκε. Ποίον σοι εγκώμιον, προσαγάγω επάξιον; τι δε ονομάσω σε; απορώ και εξίσταμαι. Διό ως προσετάγην βοώ σοι. Χαίρε, η Κεχαριτωμένη.

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΟΣ

2008-06-26T04:40:00.000-07:00

Περιπλανιέμαι και τυχαία βρίσκομαι σ έναν ήσυχο τόπο. Εκεί, μακριά από την ασφυκτική προστασία των άλλων, προσπαθώ να ηρεμήσω, να σκεφτώ και ν ανακαλύψω με τις δικές μου δυνάμεις τον πραγματικό μου εαυτό.
Η εσωτερική μου αναζήτηση ολοκληρώνεται με μια μοιραία και σημαδιακή φιλία, που μου ανοίγει τον δρόμο για την αληθινή αγάπη...
Ακολουθώ τη φωνή της καρδιάς μου, για να ζήσω ελεύθερη, χωρίς υποκρισίες και δεσμεύσεις.....
μέσα στο δρόμο της αγάπης και της γαλήνης!!!!!

ΕΙΣΑΙ ΜΑΖΙ ΜΟΥ

2008-05-22T04:40:00.000-07:00

Νοσταλγώ τις ώρες που είμαστε μαζί
τίποτα δεν μπορεί να με κάνει
να νιώσω το ίδιο όμορφα….
πάει καιρός από τότε που τα μάτια μου
αντίκρισαν για πρώτη φορά τα δικά σου…
ήρθες ξαφνικά στη ζωή μου
σαν μια αναπάντεχη καλοκαιρινή μπόρα….
ήρθες και μαζί σου έφερες το χρώμα στο μουντό μου γκρίζο
το χαμόγελο στα σφραγισμένα μου χείλη
το δάκρυ χαράς στις λίμνες θλίψης των ματιών μου
το φως στο σκοτάδι.....
κύριε μου πόσο όμορφα είναι να με συντροφεύεις
να μου χαρίζεις το χαμόγελο σου και να μου
ζητάς με αγάπη να σε ακολουθήσω στην οδό σου….
μη με εγκαταλείψεις ούτε για μια στιγμή
χάρισε μου την αγάπη και την πραότητα στην καρδιά
και φρόντισε κάθε ψυχή που σε αναζητά να παίρνει
το φως και μαζί σου στα Ουράνια να πετά...........

ΑΓΓΙΓΜΑ ΨΥΧΗΣ

2008-05-09T03:56:00.000-07:00

Μέσα στο σκοτάδι της ψυχής
ήρθε το Άγιο Φως
για να την αναστήσει και να λυτρωθεί

μέσα στα κύματα με έμαθες να κολυμπώ
τίποτα να μην φοβάμαι
και τον Κύριο να ακολουθώ

άνοιξες το πορτάκι της ψυχής
έδιωξες τους φόβους και τα μη
και μ’ άφησες να κάνω μια νέα αρχή

άγγιξε την ψυχή μου η αγάπη σου η αγνή
που δεν θέλει τίποτα για ανταμοιβή
το χέρι μου σου παρέδωσα από την αρχή
και ακολούθησα με πίστη τη διαδρομή

πατέρα μου γλυκέ
χάρισε το Φως σου σε όλες τις ψυχές
να φύγει ο πόνος, να φύγει η θλίψη
να έρθει η αναλαμπή.......

Ο ΝΥΜΦΙΟΣ

2008-04-23T05:33:00.001-07:00

Tον νυμφώνα σου βλέπω, Σωτήρ μου,
κεκοσμημένον και ένδυμα ουκ έχω,
ίνα εισέλθω εν αυτώ˙ λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής,
φωτοδότα, και σώσον με.

ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΑ ΣΕ ΔΩ

2008-02-12T04:41:00.001-08:00

Είμαι εδώ και περιμένω να φανείς
ο χρόνος κυλάει, οι μέρες περνούν γοργά
κι όμως η καρδιά αντέχει, δεν την νοιάζει να περιμένει
γιατί ξέρει να αγαπάει αληθινά

ένας άγγελος μου φέρνει είδηση από ψηλά
υπομονή μου ζητάει να κάνω και όλα θα πάνε καλά
αυτός που ξέρει να περιμένει, μου λέει
πάντα στο τέλος νικά

μια βαθιά ανάσα από τα σπλάχνα βγαίνει
και δυο μάτια δακρυσμένα και μελαγχολικά
μια ευχή στον άγγελο κάνουν
τα λόγια του να βγουν αληθινά

η καρδιά δεν ζητάει παλάτια
μόνο αγάπη και ζεστασιά
για να μπορεί να κουρνιάσει τα βράδια
και να βρει παρηγοριά

μην αργήσεις να φανείς ......

Ο ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

2008-01-04T06:34:00.000-08:00

Ήταν κάποτε ένας βασιλιάς που θα έδινε βραβείο στο ζωγράφο εκείνο που θα έφτιαχνε τον καλύτερο πίνακα της ειρήνης. Πολλοί καλλιτέχνες προσπάθησαν. Ο βασιλιάς είδε όλους τους πίνακες, όμως μόνο δύο ήταν εκείνοι που πραγματικά του άρεσαν και θα έπρεπε να διαλέξει μεταξύ αυτών. Ο ένας πίνακας είχε μια ήρεμη λίμνη. Η λίμνη ήταν ένας τέλειος καθρέφτης και τα βουνά γαλήνια ορθώνονταν σαν πύργοι τριγύρω της. Και από πάνω, ο γαλάζιος ουρανός με λευκά χνουδωτά σύννεφα. Όλοι όσοι έβλεπαν τον πίνακα σκέφτονταν ότι αυτός είναι ο τέλειος πίνακας της ειρήνης. Ο άλλος πίνακας είχε και αυτός βουνά. Όμως αυτά ήταν κακοτράχαλα και γυμνά. Ο ουρανός ψηλά ήταν άγριος, έβρεχε και έριχνε αστραπές. Στην πλαγιά του βουνού έπεφτε με ορμή ένας αφρισμένος καταρράκτης. Το τοπίο δεν φαίνονταν καθόλου ειρηνικό. Όταν όμως ο βασιλιάς κοίταξε προσεκτικά, είδε πίσω από τον καταρράκτη ένα μικρό θάμνο σε μια σχισμή του βράχου. Στο θάμνο ένα πουλί είχε κάνει τη φωλιά του. Εκεί, στη μέση των άγριων ορμητικών νερών, κάθοταν το πουλί πάνω στη φωλιά......η τέλεια ειρήνη.

Ποιος πίνακας νομίζετε ότι κέρδισε το βραβείο;

Ο βασιλιάς διάλεξε το δεύτερο πίνακα. Και ξέρετε γιατί; «Επειδή», εξήγησε ο βασιλιάς, «ειρήνη δε σημαίνει να είσαι σε ένα μέρος όπου δεν υπάρχει καθόλου θόρυβος, προβλήματα ή σκληρή δουλειά. Ειρήνη σημαίνει να είσαι τριγυρισμένος απ’ όλα αυτά και εντούτοις να είσαι ήρεμος μέσα σου. Αυτό είναι το αληθινό νόημα της ειρήνης.»

ΤΟ ΝΗΣΙ

2007-11-28T01:40:00.000-08:00

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα συναισθήματα.
Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα.
Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.
Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.
Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.
Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό.
Η Αγάπη τον ρωτάει: «Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;»,
«Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ο Πλούτος. «Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα».
Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.
«Σε παρακαλώ βοήθησέ με» είπε η Αγάπη.
«Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου» της απάντησε η Αλαζονεία.
Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτή βοήθεια.
«Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου».
«Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη.
Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία.
Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.
Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή:
«Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!».
Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.
Όταν έφτασαν στην στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του.
Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε την Γνώση:
«Γνώση, ποιος με βοήθησε»;
«Ο Χρόνος» της απάντησε η Γνώση.
«Ο Χρόνος;;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε η Χρόνος;»
Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με βαθιά σοφία της είπε:
«Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη».

Μάνος Χατζιδάκις

ΜΙΑ ΕΥΧΗ

2007-11-23T05:49:00.001-08:00

Κάνε Κύριε Ιησού να είναι καλά ο Δάσκαλος μου......
Ας είναι πάντοτε μαζί μου, ας χρωματίζει τα έργα μου και ας μείνει μαζί μου μέχρι τέλους της ζωής μου. Εκείνος είναι η ειρήνη η αληθινή, η αληθινή γαλήνη της καρδίας μου, μακριά του υπάρχει μόνο ταραχή και ανυσηχία. Όταν είναι παρόν τα πάντα είναι όμορφα και φωτεινά όταν όμως απουσιάζει όλα σκοτεινιάζουν και πικραίνονται. Ξέρω ότι έπρεπε να απομακρυνθείς από το πλήθος και να απομονωθείς γιατί πληγώθηκες μα και γιατί όλα σ’ αυτόν τον κόσμο είναι ψεύτικα. Σηκώνω τα μάτια μου στον ουρανό ψηλά και ζητάω το έλεος του Θεού για τις αμαρτίες μου, παρακαλάω να μην πληγώσω αλλά και να μην πονέσω καμία ψυχή στον πλανήτη γη.... Αυτός που ακολουθεί το δρόμο του Θεού με ειλικρίνεια προφυλασεται από τις επιθέσεις των πονηρών και η αλήθεια τον ελευθερώνει. Όταν σε ελευθερώσει η αλήθεια δεν φοβάσαι τις πονηριές των ανθρώπων του κόσμου τούτου..... μόνο πετάς

Ο άνθρωπος μπορεί να κάνει σχέδια άπειρα, ο Θεός όμως γνωρίζει πιο πρέπει να επιτύχει έτσι εύχομαι να είσαι καλά και να σε δώ σύντομα .......

ΥΜΝΟΣ ΑΓΑΠΗΣ

2007-11-06T23:43:00.000-08:00

Εάν ταις γλωσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ήχων η κυμβαλον αλαλαζον.....
Και εάν έχω προφητείαν και εαν ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε ορη μεθιστανειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.....
Και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντα μου, και εάν παραδώ το σώμα μου ινα καυθήσωμαι, αγάπην δε μη έχω, ουδεν ωφελούμαι.....
Η αγάπη μακριθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται.....
Ουκ ασχημονεί ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται ου λογίζεται το κακόν.....
Ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε η αλήθεια.....
Πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει.....
Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει......

(Α’ κορινθ. Ιγ’)

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΟ

2007-10-18T01:32:00.000-07:00

Θεέ μου, εσύ είσαι το παν μου.
Ποια μεγαλύτερη ευτυχία μπορώ να επιθυμήσω;
Ο λόγος σου είναι λατρευτός και γλυκύς γι αυτούς που σε αγαπούν.
Ο θεός μου είναι το παν μου.
Αυτή η φράση μπορεί να λεχθεί μόνο από καρδιά που έχει αγάπη προς το Θεό.
Εσύ δίδεις στις καρδιές τη γαλήνη, εσύ χορηγείς την ανάπαυση και τη χαρά , χωρίς εσένα Θεέ μου τίποτε δεν είναι δυνατόν να μου αρέσει πιο πολύ. Για να μου είναι κάτι ευάρεστο και ευπρόσδεκτο πρέπει να ευλογηθεί από τη χάρη σου και να αρτυθεί από τη θεία σου σοφία.
Στείλε το αιώνιο φως από το ύψος του ουρανού και φώτισε και τις τελευταίες γωνίες της καρδιάς μου. Καθάρισε, χαροποίησε, ζέστανε , ζωοποίησε την ψυχή μας ευδόκησε ώστε να ευρίσκουμε κοντά σου τη ζωή και τη χαρά.
Πότε θα έλθει θεέ μου εκείνη η στιγμή, η τρισευτυχισμένη ώρα, να με γεμίσεις από το φως της παρουσίας σου και να είσαι εν εμεί τα πάντα και εν πάσι;
Ποτέ δεν θα είναι απόλυτη η χαρά μου αν δεν απολαύσω το μέγιστο αγαθό της παρουσίας σου.

ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

2007-10-12T04:32:00.000-07:00

Μια βόλτα αν κάνεις στο μαγεμένο δάσος
θα βρεις πολλά κλειδιά για τη ζωή και την αγάπη
θα μάθεις για το άλφα και το ωμέγα της ζωής
αλλά και τι θα πει να αγαπάς σαν λευκό πουλί

Ο βασιλιάς μας είναι γαλήνιος και υπομονετικός
μας μαθαίνει να είμαστε πολεμιστές με δύναμη και αντοχή
για να αντέχουμε σε κάθε δύσκολη στιγμή

Όλα τα προβλήματα μας τα ακούει με σεβασμό
και μόλις τελειώσεις γυρίζει το βλέμμα του προς τον Χριστό
μετά το στόμα του ανοίγει και λόγια θεϊκά στην κάθε ψυχή χαρίζει

Πρέπει η πίστη μας να είναι ακλόνητη και σταθερή
γιατί δεν είναι δύσκολο να πλανηθείς
ευχή μας δίνει, μόνο η αγάπη να μας οδηγεί
και οι άγγελοι του ουρανού
φως να μας σκορπίζουν στης ζωής μας την διαδρομή

Μια ευχή ζητάω από τον Κύριο μας και Λυτρωτή
να του χαρίσει υγεία και υπομονή
γιατί όλη την ώρα τον καλούμε και την
πολύτιμη προσευχή του αναζητούμε.

ΗΜΕΡΑ ΓΑΛΗΝΗΣ ΚΑΙ ΗΡΕΜΙΑΣ

2007-10-01T01:42:00.001-07:00

Σ ήμερα η μέρα ήτανε ηλιόλουστη και μαγική
Ό μορφα και σοφά λόγια από ανθρώπους με γαλήνια ψυχή
Φ ωτίστηκε ο νους μου πάρα πολύ
Ι αση αισθάνθηκα μα και μεγάλη απαλλαγή
Α φησα πίσω την σκοτεινή μου ψυχή και υπόσχεση έδωσα να είναι πάντα φωτεινή

Έ χοντας το Χριστό μας και τους Αγίους για βοηθό
Λ ύπη, πόνος δεν υπάρχουνε ούτε για ένα λεπτό
Π ρεσβεύουν εκείνοι από ψηλά και όλα τα κάνουν μοναδικά
Ι ωάννη Βασιλέα αν έχεις γνωρίσει στη ζωή
Δ αιμόνια, μάγια και δεισιδαιμονίες έχουν εξαφανιστεί
Α γάπη Χριστού σου χαρίζει και φως στην καρδιά σου πλημμυρίζει

Π άντα το καλό μου βάζει να έχω στο μυαλό
Ι δέα άσκημη ποτέ να μην σκεφτώ
Σ ωστή και ταπεινή ομιλία να έχω με το Χριστό
Τ ο άγχος και την μελαγχολία τα έχει συντρίψει
Ή ρεμία και ελπίδα την ψυχή μου την έχει γεμίσει

Κ αθαρό νερό μου δίνει να πιω όλο και πιο πολύ
Α κούγοντας το λόγο του, μα τηρώντας τον, για το καλό
Ι άτρος και δάσκαλος μαζί είναι για την δική μου την ψυχή

Α νακούφιση, ηρεμία, γαλήνη και αγάπη
Γ νώρισα και έχω μέσα στη δική μου καρδιά
Α χ να μπορούσα σε όλον το κόσμο να την σκορπίσω
Π εριμένοντας μόνο χαμόγελα να αντικρίζω
Η μέρες αγάπης και ευλογίας όλη η πλάση να γνωρίσει.

Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ

2007-09-14T05:20:00.000-07:00

Άγγελος Κυρίου κατέβηκε εδώ στη γη
για να μου εκπληρώσει μια επιθυμία που είχα στην ψυχή
να μάθω τι είναι Αγάπη αληθινή που
σου κάνει την καρδούλα να λιώνει σαν κερί

Ένα λευκό κρίνο κρατούσε τρυφερά
και μου το πρόσφερε με αγάπη για να τον έχω
για πάντα μέσα στην καρδιά

Μου κράτησε το χέρι και με κοίταξε γλυκά
δίνοντας μου την υπόσχεση πως
δεν θα με άφηνε μόνη μου ποτέ ξανά

Δεν χρειάστηκε να μιλήσω να ρωτήσω τι και πως
γιατί ήδη με είχε μεταμορφώσει σε ένα μικρό μωρό
ένιωσα ότι ταξίδευα μαζί του ψηλά στον καταγάλανο ουρανό
και δεν χρειαζόμουνα τίποτα από τούτον τον κόσμο τον φτωχό

Μου χάρισε και ένα περιστεράκι άσπρο και γλυκό,
μου είπε ποτέ να μην το πληγώσω, μονάχα να το αγαπώ
να το έχω φίλο μου καρδιακό και μαζί του για πάντα να πετώ

Μου υποσχέθηκε να μην αφήσει την καρδούλα μου
να την ματώσει πια κανείς
μόνο την αληθινή αγάπη να γνωρίζει
και όπως τα αστέρια λάμπουνε
έτσι κι εκείνη φως να πλημμυρίζει

Όταν υπάρχει Αγάπη στην καρδιά
όλα τα βλέπεις άσπρα χωρίς καμία μουντζαλιά
φως πλημμυρίζει στα σωθικά
και χάνονται όλες οι έννοιες που σου κάνουν τη ζημιά

Εύχομαι μέσα από την καρδιά
Αγάπη μόνο να πλημμυρίζει όλες τις ψυχές.

ΤΑ 10 ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ

2007-09-13T05:00:00.000-07:00

-Να είναι απλή και σύντομη. Να μη λες άσκοπα λόγια, ιστορίες και παραμύθια
-Ταπεινή. Να αναγνωρίζεις την αμαρτωλότητα σου, να μην καυχιέσαι.
-Αληθής. Χωρίς ψέματα και προφάσεις. Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο από ότι έπραξες. Χωρίς προφάσεις και δικαιολογίες.
-Ταχεία. Μόλις αμάρτησες, να τρέξεις στον Πνευματικό.
-Διακριτική. Με προσεγμένα και ευπρεπή λόγια.
-Με ντροπή. Γιατί λύπησες το Θεό και έβλαψες την ψυχή σου και τον πλησίον.
-Σώα και ακέραιη. Να μην κρύψεις τίποτε. Να μην ξεχάσεις τίποτε.
-Μυστική. Σε τόπο απόκρυφο, για να μην ακούσει κανείς τίποτε.
-Θρηνητική. Με δάκρυα και λύπη. Με μίσος για το αμάρτημα.
Με απόφαση να μην το ξανακάνεις ποτέ!
-Με απόφαση να τηρήσεις τον κανόνα του Πνευματικού.
Γιατί αυτό είναι το φάρμακο για τη θεραπεία της ψυχής σου.

ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΔΙΝΕΙ 17 ΠΟΛΥΤΙΜΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ

2007-09-12T00:56:00.000-07:00

Μη φοβάσαι να είσαι σταθερή μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.
Μη με παραχαϊδεύεις. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνεις οτιδήποτε σου ζητώ. Σε δοκιμάζω μονάχα να δω.
Μη με κάνεις να νιώθω μικρότερος από ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το ‘’σπουδαίο’’.
Μη μου κάνεις παρατηρήσεις μπροστά στο κόσμο, αν μπορείς. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πεις αν μου μιλήσεις ήρεμα μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.
Μη μου δημιουργείς το συναίσθημα πως τα λάθη είναι αμάρτημα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.
Μη με προστατεύεις από τις συνέπειες των πράξεων μου. Χρειάζεται καμία φορά να πάθω.
Μη μου δίνεις μεγάλη σημασία στις μικροαδιαθεσίες μου. Καμιά φορά δημιουργούνται ίσα ίσα για να κερδίσω τη προσοχή που ζήτησα.
Μη μου κάνεις συνεχώς παρατηρήσεις. Γιατί τότε θα χρειασθεί να προστατεύσω τον εαυτό μου, κάνοντας τον κουφό.
Μη μου δίνεις επιπόλαιες υποσχέσεις. Νιώθω πολύ περιφρονημένος όταν δεν τις κρατάς.
Μην υποτιμάς την τιμιότητα μου. Συχνά οι απειλές σου με σπρώχνουν στην ψευτιά.
Μη πέφτεις σε αντιφάσεις. Με μπερδεύεις έτσι αφάνταστα και με κάνεις να χάνω την πίστη μου σε εσένα.
Μη με αγνοείς όταν σου κάνω ερωτήσεις γιατί, θα ανακαλύψεις πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.
Μην προσπαθείς να με κάνεις να πιστεύω πως είσαι τέλεια ή αλάνθαστη. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα όταν ανακαλύπτω πως δεν είσαι ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Μη διανοηθείς ποτέ πως θα πέσει η υπόληψη σου αν ζητήσεις συγνώμη. Μία τίμια αναγνώριση ενός λάθους σου μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντι μου.
Μη ξεχνάς πως μ’ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σε παρακαλώ παραδέξου το.
Μη ξεχνάς πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σου είναι δύσκολο να κρατήσεις το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπάθησε σε παρακαλώ.
Μη ξεχνάς πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό, όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;

ΕΝΑ ΛΕΥΚΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ ΠΟΝΑ

2007-09-03T04:31:00.000-07:00

Αγάπη αν με ακούς δώσμου φτερά να πετάξω
να φύγω μακριά, να χαθώ από τούτη την πλάση
που δεν με αφήνει να χαρώ τη δικιά σου ομορφιά

Πόνος πολύς υπάρχει μέσα στην καρδιά γιατί ένα
σπουργιτάκι πληγώθηκε για άλλη μία φορά
ενώ προσπαθούσε να μάθει το ταίρι του να πετάξει ψηλά
τα κακά τα τριζόνια του τσαλάκωσαν τα φτερά

Μπορεί να μην καταλαβαίνουν όλοι τι σημαίνει λευκή περιστερά
μα θα έρθει η μέρα που θα το μάθουν, αλλά θα είναι αργά,
γιατί θα έχει πετάξει στην έρημο μακριά για
να γιατρέψει τον πόνο, που της σπαράζει την καρδιά
γιατί όλοι την αμφισβητούνε και την πετάνε μέσα στη φωτιά

Νομίζουμε ότι αν κάνουμε το μεγάλο Σταυρό
και διαβάζουμε βιβλία, ύμνους, δοξολογίες και ευχές
η πόρτα του παραδείσου θα ανοίξει πλατιά
και θα περάσουμε μέσα για να είμαστε στο Χριστό κοντά

Αν δεν βγάλεις το βάρος της αμαρτίας από την δική σου ψυχή
μην περιμένεις να έρθει η λύτρωση για να λυτρωθείς
αν δεν αφήσεις το Χριστό να φωτίσει τις έννοιες του νου
όλα θα είναι μαύρα και μόνο διαβολιές θα τριγυρίζουν μέσα εκεί

Άσε την αγάπη να σε οδηγεί
δείξε εμπιστοσύνη στη χάρη του Θεού
ακολούθα τον χτύπο της δικής σου καρδιάς
και μια όμορφη μέρα θα ακολουθήσει μετά.

ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ

2007-08-30T06:25:00.000-07:00

Μια ηλιαχτίδα φώτισε σήμερα την ψυχή μου
μου έδωσε ένα μήνυμα μικρό
να μην πάψω να σε ομολογώ
να έχω πίστη δυνατή
και να μην πλανιέμαι
μία από δω και μία από κει
και εσύ να πρέπει να ψάχνεις για να με βρεις

Ξέρω πως οι διαβολιές παραμονεύουν για να βρουν
έστω μια χαραμάδα τόση δα μικρή
για να τρυπώσουν στην ψυχή
και να σου γκρεμίσουν
αυτά που κρύβονται μέσα εκεί

Δεν φοβάμαι γιατί σε έχω στο πλευρό
και πάντα θα σε ευγνωμονώ
γιατί είσαι ότι πιο γλυκό
μου έχει χαρίσει ο Θεός

Ένας Άγγελος αληθινός
που παλεύει να με κάνει αμαζόνα δυνατή
για να πολεμάω με σπαθί
και να μην με πιάνει φόβος και ντροπή.

Σε ευχαριστώ Γέροντα μου.

ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΣΟΥ ΔΙΝΕΙ ΖΩΗ

2007-08-01T03:41:00.000-07:00

Όταν η μέρα ξεκινά είναι όμορφο να χαμογελάς
να μην έχεις πόνο στην καρδιά
και να σκέφτεσαι μόνο αυτά που αγαπάς

Κάθε μέρα είναι μια γιορτή
κι όταν ο ήλιος έχει βγει
φως πλημμυρίζει στην κάθε ψυχή
που ψάχνει το ταίρι της να βρει

Όταν άγγελοι υπάρχουνε στη γη
έρχονται για να μας δώσουν συμβουλή
σε καρδούλες που αιμορραγούν
και το φάρμακο ψάχνουν για να γιατρευτούν

Πόσο μου αρέσει να χαμογελώ
και εσένα να έχω στο πλευρό
για να μου δίνεις το αθάνατο νερό
και να ξεχνάω κάθε τι κακό

Δεν μπορώ να μην κάνω υπακοή
και να μην είμαι χαμογελαστή
γιατί τότε θα είναι προσβολή
για σένα που μου δίνεις τη ζωή.

2007-07-30T02:41:00.000-07:00

ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΟΥ

2007-07-30T02:39:00.000-07:00

Είναι ένα χωριουδάκι όμορφο και ταπεινό
κρυμμένο μες στο δάσος κοντά στον Αχελώο ποταμό.

Το πράσινο που έχει σε γαληνεύει και σε ηρεμεί
και τίποτα δεν σκέφτεσαι, μόνο να ταξιδεύεις μέσα εκεί.
Η μελωδία των πουλιών σου ανοίγει την καρδιά
και σ’ ένα ταξίδι βρίσκεσαι μαζί με τους αγγέλους αγκαλιά.
Ο περίπατος μέσα στο δάσος είναι μαγικός
μέσα στο βασίλειο των ζώων και μακριά από κάθε γήινο και κακό.

Το πιο ωραίο πράγμα στο χωριό
είναι η ορειβασία στο βουνό
είναι βέβαια δύσκολο για να ανεβείς ψηλά
αλλά αξίζει να κάνεις τη θυσία γιατί θα ανταμειφθείς μετά
από την παραδεισένια ομορφιά
και από τα καλούδια που θα μαζέψεις
όταν φθάσεις στην κορυφή κοντά.
Το μαγικό τσάι του βουνού
και άλλα βότανα που βρίσκονται εκεί.

Πολλά ειν’ τα ξωκλήσια που στέκουνε εκεί
ξεκινώντας από τον Προφήτη Ηλία που είναι ψηλά στην κορυφή.
Μικρό είναι το εκκλησάκι του μα η χάρη του πολύ
και τον Ιούλη στη γιορτή του όλοι βρίσκονται εκεί.

Ακολουθεί η Αγία Παρασκευή μας η θαυματουργή
μαζί με τον Άγιο Γιώργη τον καβαλάρη και λυτρωτή
και μες στην πλατεία του χωριού
βρίσκεται ο ναός του Αη Νικόλα του θεραπευτή
που βοήθησε όλους τους κατοίκους του χωριού
όταν έγινε ο σεισμός και όλοι ήτανε μέσα εκεί.

Τέλος η Παναγιά μας η γλυκιά βρίσκεται μέσα στο δάσος και μας βοηθά
και όταν η γιορτή της ρθει με το καλό
μεγάλο πανηγύρι γίνεται μέσα στο χωριό.

Είναι ένας Παράδεισος που πάντα νοσταλγώ
και θα θελα κάποια μέρα να με αξιώσει ο Θεός
εκεί να πάω για να εγκατασταθώ
και μακριά απ’ όλους να εξαφανιστώ.

2007-07-24T12:22:00.000-07:00

Υπάρχουν τόσοι τρόποι ν' αγαπάς.

Ένας μόνο είναι καλός.

Αυτός που δίνει, δίνει και δίνει ακόμα....

Χωρίς τίποτα να παίρνει,

χωρίς τίποτα να περιμένει,

χωρίς τίποτα να ζητά.

ΜΙΑ ΔΥΣΚΟΛΗ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

2007-07-12T01:40:00.000-07:00

ΕΧΩ ΕΝΑ ΠΛΑΚΩΜΑ ΜΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
ΑΝΑΣΑ ΔΕΝ ΠΕΡΝΩ ΓΙΑΤΙ ΠΟΝΩ
ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ
ΔΩΣΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΑΥΤΟ
ΠΩΣ ΝΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΩ ΤΩΝ ΠΛΗΣΙΟΝ ΜΟΥ
ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΑΝΟΙΞΩ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ?
ΟΤΑΝ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΨΕΥΤΙΚΑ
ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥΘΕΝΑ ?
ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΒΥΘΟ ΒΟΥΛΙΑΖΩ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ
ΚΑΙ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΖΗΤΑΩ ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΡΘΩ ΣΤΗ ΖΩΗ
ΔΕΙΞΕ ΜΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΩ
ΝΑ ΣΒΗΣΩ ΚΑΘΕ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ
ΤΟ ΨΕΜΑ ΚΑΙ Η ΑΔΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΜΕ ΠΟΝΑ
ΟΤΑΝ ΟΛΑ ΤΑ ΕΧΕΙΣ ΔΩΣΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
ΑΓΩΝΑ ΚΑΝΩ ΜΕΣ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΝΑ ΒΑΖΩ ΠΡΩΤΑ ΤΟ ΚΑΛΟ
ΑΛΛΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ Η ΜΟΙΡΑ ΦΑΙΡΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ
ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΓΩΝΑ ΔΡΟΜΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΨΥΧΗ
ΜΙΑ ΑΠΟ ΔΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΠΟ ΚΕΙ
ΛΙΜΑΝΙ ΨΑΧΝΕΙ ΝΑ ΑΠΑΓΚΙΑΣΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΗΝ ΖΕΣΤΑΣΙΑ
ΟΜΩΣ ΤΑ ΨΕΥΤΙΚΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΖΗΜΙΑ
ΜΙΑ ΕΥΧΗ ΚΑΝΩ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ ΤΟΝ ΛΥΤΡΩΤΗ
ΝΑ ΕΡΘΕΙ Η ΓΑΛΗΝΗ ΚΑΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΣΚΕΨΗ Η ΠΟΝΗΡΗ
ΔΙΟΤΙ ΕΝΑ ΑΓΚΑΘΙ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ
ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΕ ΑΦΗΝΕΙ ΝΑ ΧΑΡΩ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.

2007-07-10T06:25:00.000-07:00

Ο/Η fotini είπε...
καλησπέρα βασιλιά του δάσους

Η ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΜΕΝΑ

Είναι κάτι ιερό και δυνατό
θείο δώρο από τον θεό

σου φτερουγίζει την καρδιά
και σε ταξιδεύει στον ουρανό ψηλά
μαζί με τους αγγέλους αγκαλιά

όταν έχεις αγάπη στην καρδιά
μόνο τότε μπορείς να ανέβεις του ουρανού τα σκαλιά

η αγάπη που γνώρισα εγώ
είναι ένα άστρο φωτεινό
που μου φώτισε την ψυχή
και μπόρεσα να συνεχίσω τη ζωή
είναι ένα συναίσθημα γλυκό
που με κάνει να αισθάνομαι σαν μωρό
μόνο με μια αγκαλιά πετώ
και τίποτα άλλο δεν νοσταλγώ

εύχομαι μέσα απ την ψυχή
όλος ο κόσμος να μπορέσει να βρει
την αγάπη την αληθινή
για να υπάρχει νόημα στη ζωή.

Σε ευχαριστώ που υπάρχεις.....................

2007-07-09T15:35:00.000-07:00

Μετάφραση Εσείς όλοι μαζί αποτελείτε το σώμα του Χριστού, και είστε μέλη του, ο καθένας σας χωριστά. Γι΄ αυτό στην εκκλησία ο Θεός τοποθέτησε τον καθένα στην ορισμένη του θέση: πρώτα έρχονται οι απόστολοι, σε δεύτερη θέση οι προφήτες, σε τρίτη οι διδάσκαλοι, και ακολουθούν οι θαυματουργοί, οι θεραπευτές, αυτοί που παραστέκονται στις ανάγκες, οι διαχειριστές, όσοι λαλούν διάφορα είδη γλωσσών. Δεν είναι όλοι απόστολοι ούτε όλοι προφήτες ούτε όλοι διδάσκαλοι. Δεν είναι όλοι θαυματουργοί ούτε όλοι θεραπευτές ούτε όλοι λαλούν γλώσσες κι ούτε ξέρουν πώς να τις εξηγούν. Ο ζήλος σας, μάλιστα, πρέπει να στρέφεται προς τα σημαντικότερα χαρίσματα. Σας δείχνω κι έναν πολύ ανώτερο ακόμα δρόμο: Αν μπορώ να λαλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων, ακόμα και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη για τους άλλους, οι λόγοι μου ακούγονται σαν ήχος χάλκινης καμπάνας ή σαν κυμβάλου αλαλαγμός. Κι αν έχω της προφητείας το χάρισμα κι όλα κατέχω τα μυστήρια κι όλη τη γνώση, κι αν έχω ακόμα όλη την πίστη, έτσι που να μετακινώ βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, είμαι ένα τίποτα. Κι αν ακόμα μοιράσω στους φτωχούς όλα μου τα υπάρχοντα, κι αν παραδώσω στη φωτιά το σώμα μου για να καεί, αλλά δεν έχω αγάπη, σε τίποτα δε μ΄ ωφελεί. Εκείνος που αγαπάει έχει μακροθυμία, έχει και καλοσύνη· εκείνος που αγαπάει δε ζηλοφθονεί· εκείνος που αγαπάει δεν κομπάζει ούτε περιφανεύεται· είναι ευπρεπής, δεν είναι εγωιστής ούτε ευερέθιστος· ξεχνάει το κακό που του έχουν κάνει. Δε χαίρεται για το στραβό που γίνεται, αλλά μετέχει στη χαρά για το σωστό. Εκείνος που αγαπάει, όλα τα ανέχεται· σε όλα εμπιστεύεται, για όλα ελπίζει, όλα τα υπομένει. Ποτέ η αγάπη δε θα πάψει να υπάρχει. Τα θεία μηνύματα των προφητών κάποτε δε θα υπάρχουν πια· η γλωσσολαλία θα πάψει· θα σταματήσει η γνώση των μυστηρίων του Θεού

2007-07-06T05:59:00.000-07:00

fotinoula kalh arxh.