ΥΜΝΟΣ ΑΓΑΠΗΣ

Εάν ταις γλωσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ήχων η κυμβαλον αλαλαζον.....
Και εάν έχω προφητείαν και εαν ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε ορη μεθιστανειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.....
Και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντα μου, και εάν παραδώ το σώμα μου ινα καυθήσωμαι, αγάπην δε μη έχω, ουδεν ωφελούμαι.....
Η αγάπη μακριθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται.....
Ουκ ασχημονεί ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται ου λογίζεται το κακόν.....
Ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε η αλήθεια.....
Πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει.....
Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει......

(Α’ κορινθ. Ιγ’)